Kino warte
rozmowy.

01👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Co jest grane, Davis?

Film braci Coen portretuje Llewyna Davisa - pogubionego i irytującego grajka, który sam konsekwentnie przekreśla własne szanse, choć winą za brak sukcesu obarcza innych. Historia trzyma widza w niepewności, czy bohater minął się z powołaniem, czy po prostu ma pecha. Oscar Isaac znakomicie oddaje tę wieloznaczność, budząc jednocześnie współczucie i irytację. Ten skromny, spójny, smutny i zabawny zarazem obraz brutalnie demaskuje mit american dream.

Czytaj recenzję →

02👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Wielkie piękno

Nagrodzone Oscarem dzieło Paola Sorrentina to wizualny majstersztyk – oniryczna, perfekcyjnie skomponowana opowieść, w której nowoczesna forma łączy się z przejmującą refleksją. Pisarz żyjący w sercu Rzymu, pozornie wśród sławy i piękna, traci spokój po śmierci kobiety, którą pamiętał jako młodzieńczą miłość. Film bezlitośnie obnaża płytkość socjety i duchową pustkę współczesnego Zachodu, łącząc przejmującą refleksję z wizualnym pięknem najwyższej próby.

Czytaj recenzję →

03👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Dawno temu w Ameryce

Uznawany za gangsterskie magnum opus Sergia Leone, łączy maestrię reżyserską, muzykę Ennio Morricone i perfekcyjne kreacje aktorskie – dla Jamesa Woodsa rolę życia, dla Roberta De Niro kolejny wybitny triumf. Historia przyjaciół z żydowskiej dzielnicy Nowego Jorku, którzy w czasach prohibicji budują przestępcze imperium, wykracza poza ramy kina gatunkowego, stając się opowieścią o przyjaźni, lojalności, miłości i zdradzie o niespotykanej intensywności emocji. To dzieło do dziś nierozszyfrowane, w którym trudno oddzielić prawdę od wspomnień.

Czytaj recenzję →

04👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Holmes i Watson

Holmes i Watson to jedna z najsłabszych komedii sezonu — pozbawiona oryginalności, tempa, humoru i dobrych dialogów, a jej poziom wyznaczają wulgarne, prostackie gagi. Duet Will Ferrell i John C. Reilly, znany z udanych wspólnych występów, budzi oczekiwania, których film nie spełnia. Główną słabością jest zmarnowanie talentu całej obsady, w tym Ralpha Fiennesa, Rebekki Hall i Kelly Macdonald, którzy nie mają tu czego grać. Cztery Złote Maliny film otrzymał w pełni zasłużenie.

Czytaj recenzję →

05👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Another Life

Another Life to nieudana próba stworzenia atrakcyjnej współczesnej opowieści science fiction: fabuła zaczyna się jak „Nowy początek”, by szybko zamienić się w popłuczyny po lepszych filmach i serialach fantastycznych. Punktem wyjścia jest lądowanie tajemniczego pojazdu obcych na Ziemi i wysłanie statku badawczo-wojennego pod dowództwem targanej wątpliwościami Niko (Katee Sackhoff). Główną słabością serialu są nieistotne rozmowy bohaterów, których los nie budzi zainteresowania, a emocje pozostają równie wątłe jak efekty specjalne.

Czytaj recenzję →

06👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Przynęta

„Przynęta” to dziwaczna, wydumana i fałszywa mieszanka neo-noir, thrillera psychologicznego i fantastyki, a scenarzysta Steven Knight, twórca seriali „Tabu” i „Peaky Blinders”, jako reżyser wypada słabiej i przy okazji topi gwiazdorską obsadę: Matthew McConaugheya i Anne Hathaway. Fabuła o właścicielu łodzi rybackiej, który od dawnej miłości dostaje propozycję pieniędzy za pomoc w zabiciu męża, kryje prawdziwą historię za zwrotami akcji tak nieprawdopodobnymi, że aż idiotycznymi. Równie często widać tors McConaugheya, co bezradność reżysera.

Czytaj recenzję →

07👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Rękopis znaleziony w Saragossie

Arcydzieło Wojciecha Jerzego Hasa doczekało się cyfrowo odrestaurowanej edycji Blu-ray w ramach projektu "Re-konstrukcja", po latach, gdy dostępne były tylko słaba jakościowo kaseta VHS czy sprowadzane z zagranicy płyty DVD. Efekt rekonstrukcji jest piorunujący - film nigdy wcześniej nie prezentował się tak dobrze. Jedynym zastrzeżeniem pozostaje tempo i wybiórczość samego projektu wydawniczego, który rozwija się zbyt wolno.

Czytaj recenzję →

08👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Potop Redivivus

Cyfrowo odrestaurowana wersja filmu Jerzego Hoffmana zachwyca jakością obrazu i dźwięku, sprawdzając się zarówno w kinie, jak i w domu. Twórcy skrócili pięciogodzinną epopeję do trzech godzin, łącząc dwie części w jedną, dynamiczną i barwną całość, mocniej eksponując wątek miłości Kmicica i Oleńki kosztem scen batalistycznych. Wśród wyciętych fragmentów są sceny z kultowymi dialogami, co może wywołać dyskusje rodzinne. Mimo skrótów „Potop” pozostaje imponującym pokazem rozmachu polskiego kina, trudnym dziś do znalezienia na ekranach.

Czytaj recenzję →

09👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

John Wick 4

Czwarta odsłona sagi o Johnie Wicku to imponujące zwieńczenie serii, w której pastisz przerodził się w spójny, surrealistyczny mit o świecie rządzonym wyłącznie językiem przemocy. Historia zabójcy mszczącego się na krzywdzicielach, a potem próbującego wyrwać się z gry o przetrwanie, staje się przypowieścią o honorze, lojalności i cenie łamania reguł. Efekt to perfekcyjny film akcji XXI wieku - imponują tempo, rozmach i pomysłowość, dzielące już historię gatunku na czasy przed „Wickiem" i po nim.

Czytaj recenzję →

10👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Ukryte życie

"Ukryte życie" to metafizyczne arcydzieło Terrence'a Malicka, oddające hołd Franzowi Jägerstätterowi - austriackiemu rolnikowi, który odmówił przysięgi wierności Hitlerowi, kierując się wiarą katolicką, i stał się najsłynniejszym więźniem sumienia II wojny światowej. Malick zestawia majestatyczne obrazy przyrody z kruchością ludzkiego istnienia, pokazując, jak bohater trwa przy swej decyzji mimo nacisków otoczenia szukającego dla niego wymówki. To trzygodzinna medytacja o wierze, sumieniu i cenie oporu wobec zła.

Czytaj recenzję →

11👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Donbas

Łoźnica bez taryfy ulgowej pokazuje okupowany Donbas jako miejsce pozorów, gdzie realne są tylko cierpienie i śmierć, a propaganda kreuje na potrzeby kamer fałszywą rzeczywistość. Reżyser splata to w przejmującą kronikę moralnego spustoszenia - parodię ślubu, lincz na jeńcu, tułaczkę wygnanych mieszkańców w podziemnych schronach. Film nie oszczędza też Ukrainy, obnażając korupcję jej władz, choć jasno wskazuje, że źródłem tragedii jest rosyjska agresja. To wstrząsające, wielkie kino.

Czytaj recenzję →

12👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Irlandczyk

"Irlandczyk" to historia Franka Sheerana, mafijnego cyngla wplątanego w losy związkowego przywódcy Jimmy'ego Hoffy, opowiedziana z perspektywy starości i rozrachunku z przeszłością. Scorsese prowadzi wielowątkową narrację przez kilka planów czasowych z perfekcyjną kontrolą rytmu, a De Niro, Pacino i Pesci - znów razem na ekranie - tworzą aktorski popis, przy którym łatwo zapomnieć o dyskusyjnych efektach cyfrowego odmładzania. Film przeradza się w gorzkie rozważanie o sensie życia i winie pozostającej po latach przestępczej kariery.

Czytaj recenzję →

13👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Pan Wypadek

Tytułowy Pan Wypadek to płatny zabójca specjalizujący się w zleceniach upozorowanych na nieszczęśliwe wypadki; kłopoty zaczynają się, gdy przedstawiciel jednego z klientów postanawia go zabić. Główna słabość filmu to bycie pozbawioną uroku podróbką „Johna Wicka” i pełnych czarnego humoru wczesnych filmów Guya Ritchiego, z których zrzyna. Zamiast B-klasowej zabawy przypominającej, jak fajne potrafi być kino, powstał film obrażający inteligencję widza, którego jedyną zaletą jest krótki, 105-minutowy czas trwania.

Czytaj recenzję →

14👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Emotki

Animacja o małym emotikonie, który jest nieszczęśliwy, bo chciałby mieć inny wyraz twarzy, trafia do kategorii filmów o niczym, dla których wyjątkowo trudno znaleźć usprawiedliwienie. Główna słabość to fabuła absurdalna i nudna zarazem — pomysł na krótki skecz kabaretowy, nie na kinowy przebój. Zastrzeżenia budzi też przekaz wmawiający dzieciom, że magiczny świat kryje się w ich smartfonach, a jakość życia zależy od aplikacji, oraz humor sprowadzony do żartów o wydalaniu w wykonaniu cyfrowej kupy — od takiego filmu lepiej trzymać się z daleka.

Czytaj recenzję →

15👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Replikanci

Kino science fiction klasy B kusi obecnością Keanu Reevesa, jednak historia o skopiowaniu ludzkiego umysłu do człekokształtnej maszyny i sporze z niezadowoloną korporacją okazuje się banalna, a scenariusz obfituje w oklepane schematy. Reżyser Jeffrey Nachmanoff, wcześniej twórca telewizyjny, ponosi tu porażkę, choć budżet 30 mln dolarów zapewnił przyzwoitą stronę wizualną. Keanu Reeves ostatnio nie przebiera w rolach, co po „Syberii” ponownie się na nim mści.

Czytaj recenzję →

16👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

M jak morderca

„M jak morderca” to kryminał o seryjnym zabójcy, który próbuje wciągnąć w krwawą grę tropiących go policjantów. Główna słabość filmu to głupiutki, drewniany scenariusz: dialogi pisane na kolanie, znikome napięcie, brak tempa i wątła motywacja mordercy, a okrutnego przestępcę ściga zaledwie nijaki duet śledczych. Nawet obecność Ala Pacino niczego nie ratuje — to kolejny przykład kiepskiego kryminału, w którym poważany aktor ma być jedyną osłodą. Werdykt jest jednoznaczny: szkoda czasu na seans.

Czytaj recenzję →

17👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Bent

Kryminał o gliniarzu, który po trzech latach więzienia za śmierć policjanta działającego pod przykrywką wychodzi na wolność, planuje zemstę i próbuje ustalić, co naprawdę kryło się za feralną operacją. Główną słabością filmu jest drewniany scenariusz, przypominający B-klasowe kryminały z lat 80. produkowane z myślą o kasetach VHS. Karl Urban wypada słabo w roli głównej, Sofía Vergara jest wręcz karykaturalna, a jedynie Andy García próbuje cokolwiek zagrać. Werdykt jednoznaczny: to nie film, lecz podróbka filmu, którą lepiej omijać.

Czytaj recenzję →

18👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Peppermint

Peppermint Pierre’a Morela, twórcy „Uprowadzonej”, opowiada o Riley (Jennifer Garner), której mąż i córka giną z rąk ludzi handlarza narkotyków; wobec bezradności skorumpowanego systemu bohaterka sama wymierza sprawiedliwość. Główną słabością filmu jest konwencjonalność: wszystko jest tu papierowe i sztuczne, łącznie z drewnianymi dialogami. Po obiecującym początku seans zamienia się w drogę przez mękę, daleką od porywających filmów zemsty pokroju „Oldboya” — na polecenie nie zasługuje.

Czytaj recenzję →

19👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Logan Lucky

Steven Soderbergh przemienia napad na tor NASCAR w błyskotliwą komedię o pechowej rodzinie Loganów z Wirginii Zachodniej. Zdesperowany Jimmy (Channing Tatum), brat po przejściach wojennych (Adam Driver) i siostra (Riley Keough) planują zdobycie gotówki, do czego potrzebny jest odsiadujący wyrok spec od materiałów wybuchowych (Daniel Craig). Świetnie dobrana obsada, w tym Hilary Swank jako agentka FBI, i znakomite dialogi sprawiają, że film bawi na poziomie „Ocean's Eleven” tego samego reżysera – to jeden z najlepszych filmów 2017 roku.

Czytaj recenzję →

20👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Blade Runner 2049

Wizualnie olśniewający sequel konsekwentnie rozwija idee oryginalnego „Blade Runnera”, przenosząc widza do futurystycznego Los Angeles, gdzie posłuszne replikanty pełnią służbę policyjną. Tropiący zbuntowanych pobratymców funkcjonariusz trafia na ślad tajemnicy powiązanej z bohaterami pierwszej części, w tym powracającym Rickiem Deckardem. Mimo skromniejszych wpływów kinowych, produkcja uchodzi za najlepszy film SF minionego roku i rzadki przykład sequela dorównującego pierwowzorowi, a intelektualnie nawet go przewyższającego.

Czytaj recenzję →

21👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Grawitacja

Nagrodzony Oscarami film Alfonso Cuaróna łączy widowiskowość z głębią – to zarazem kosmiczny thriller, wizualne cacko i kameralna psychodrama, w której zapadają w pamięć Sandra Bullock i George Clooney. Produkcja broni się także przy kolejnych seansach, nie będąc jednorazowym blockbusterem. Historia niesie niepokojące i smutne przesłanie: gdziekolwiek człowiek się uda, zabiera ze sobą własne problemy, a kosmos, choć zwodniczo piękny, pozostaje miejscem wyjątkowo niegościnnym.

Czytaj recenzję →

22👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Drive My Car

Reżyser Yūsuke po nagłej śmierci żony, tuż przed zapowiedzianą poważną rozmową, latami dźwiga poczucie winy i niewypowiedziane żale. Z powodu postępującej ślepoty korzysta z usług młodej kierowczyni Misaki, również przygniecionej winą, a ich wspólna podróż stopniowo zdejmuje z obojga ten ciężar. Hamaguchi misternie splata warstwy narracji – wspomnienia zmarłej żony i próby teatralne – tworząc z pozoru chłodną, lecz coraz mocniej wciągającą opowieść o żałobie i spóźnionych tęsknotach, nagrodzoną w Cannes i nominowaną do czterech Oscarów.

Czytaj recenzję →

23👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Historia małżeńska

Noah Baumbach napisał i wyreżyserował historię rozwodu, którą porównuje się do „Sprawy Kramerów” – film zebrał więcej nominacji do Złotych Globów niż „Irlandczyk” czy „Pewnego razu w Hollywood”. Adam Driver i Scarlett Johansson mistrzowsko grają małżeństwo, które obiecuje sobie godny rozwód, lecz gdy wciągają się w to prawnicy i znajomi, ujawniają się pokłady żalu i pretensji większe, niż się spodziewali. To poruszający obraz katastrofy rozpadu wspólnego świata dwojga kochających się kiedyś ludzi.

Czytaj recenzję →

24👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Zaginiona dziewczyna

David Fincher bezlitośnie prześwietla fasadę idealnej amerykańskiej rodziny w ekranizacji powieści Gillian Flynn o zaginięciu mężatki, której podejrzanie zachowujący się mąż zgłasza zniknięcie. Film sprawdza się jednocześnie jako wciągający thriller, mocny dramat obyczajowy i przenikliwe oskarżenie wobec medialnego cyrku żerującego na cudzych dramatach. To jedna z najlepszych, najbardziej dwuznacznych opowieści w dorobku reżysera, bliska poziomem „Fight Clubowi” i „Siedem”.

Czytaj recenzję →

25👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Paradoks Cloverfield

Osadzona w niedalekiej przyszłości opowieść o załodze stacji orbitalnej, która eksperymentami fizycznymi próbuje rozwiązać kryzys energetyczny Ziemi, została na siłę doklejona do serii Cloverfield i nie dorasta poprzednim częściom do pięt. Główna słabość to recykling motywów znanych z innych filmów i seriali SF — od Ukrytego horyzontu, przez Obcego, po Star Trek. Całość zagrana i opowiedziana jest z nonszalancją, która nie przystoi klasowym produkcjom; wymowne, że Paramount zrezygnował z premiery kinowej i od razu sprzedał film Netflixowi.

Czytaj recenzję →

26👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Pasażerowie

Efektowny wizualnie kosmiczny melodramat o pasażerze, który po przedwczesnym wybudzeniu z hibernacji, dręczony samotnością, wybudza kolejną osobę, zatajając przed nią swoją winę. Główna słabość filmu polega na tym, że sprawność techniczna i uroda kadrów nie przesłaniają niewybaczalnego czynu bohatera, a fabuła poświęca logikę i psychologiczną prawdę, by mimo wszystko wzbudzić do niego sympatię. W efekcie pierwsza część nudzi, druga irytuje, a całość okazuje się bałamutną intelektualnie propozycją — gładką niczym wnętrza statku.

Czytaj recenzję →

27👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Ukojenie

Thriller o emerycie z darem jasnowidzenia (Anthony Hopkins), który włącza się w śledztwo w sprawie seryjnego zabójcy (Colin Farrell). Główną słabością filmu jest nędzny scenariusz: Hopkins nie ma czego grać, Farrell pojawia się rzadko, a detektywi w wykonaniu Jeffreya Deana Morgana i Abbie Cornish wypadają bezbarwnie. Historia z ambicjami mroczności rodem z „Milczenia owiec” czy „Siedem” przypomina raczej rozbudowany odcinek serialu typu „CSI”, a centralny pojedynek umysłów mordercy i tropiciela razi niedorzecznością.

Czytaj recenzję →

28👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Mute

Osadzona w Berlinie połowy XXI wieku historia niemego barmana, który po tajemniczym zniknięciu ukochanej kelnerki próbuje wyjaśnić zagadkę, splata się z wątkiem dwóch amerykańskich dezerterów pracujących dla mafii. Główną słabością filmu jest scenariusz: nie ma żadnego powodu, by kryminalno-rodzinną intrygę zamieniać w thriller SF, a historia opowiedziana jest bez tempa i bez nastroju. Większość postaci bardziej irytuje, niż przykuwa uwagę, aktorzy męczą się, nie wiedząc, co grać, i bronią się jedynie efektowne dekoracje.

Czytaj recenzję →

29👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Na krańcu świata

Premiera Netflixa na Dzień Dziecka opowiada o inwazji obcych, a klucz do ich odparcia trafia w ręce czworga dzieciaków z letniego obozu. Główną słabością filmu jest wtórność: popłuczyny po Spielbergowskim kinie lat 80. wymieszane z klimatami w stylu „Stranger Things” i zapożyczeniami z „Inwazji: Bitwy o Los Angeles”. Do tego dochodzą drugorzędne dialogi i sceny urągające logice. Za sterami tego miszmaszu stanął McG, twórca „Terminatora: Ocalenie” i „Aniołków Charliego 2”.

Czytaj recenzję →

30👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Pierwszy śnieg

Ekranizacja powieści Jo Nesbø o detektywie Harrym Hole'u ma wiele atutów — Michaela Fassbendera w roli głównej, kapitalnie sfilmowane norweskie krajobrazy, świetną muzykę i ciekawy drugi plan — a mimo to składa się w przeciętną całość. Główną słabością jest niemrawa, mało zajmująca intryga i wielokrotnie przerabiany scenariusz: sceny nie kleją się ze sobą, a część wątków pozostaje niezamknięta. Bohater, w powieściach wielki atut, wypada zadziwiająco jednowymiarowo. Zamiast klasyka nordic noir wyszło rozczarowanie — jest atmosfera, nie ma filmu.

Czytaj recenzję →

31👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

The Beatles Anthology

Cyfrowo odrestaurowana i rozszerzona wersja serii dokumentalnej z 1995 roku trafia na Disney+ z dodatkowym, dziewiątym odcinkiem nagranym w latach 1994-1995. Obraz i dźwięk osiągają perfekcyjną jakość dzięki pracy Petera Jacksona, ale największą wartością pozostaje narracja prowadzona przez samych członków zespołu. Powstaje subiektywna, lecz autentyczna opowieść o drodze od koncertów w Hamburgu, przez odrzucenie przez wydawców, po światową sławę - historia czterech chłopaków, którzy uwielbiali razem grać i dali milionom ludzi ogromną radość.

Czytaj recenzję →

32👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Paryż pani Harris

Londyńska sprzątaczka Ada Harris, wdowa po pilocie poległym podczas wojny, uparcie oszczędza na wymarzoną suknię od Diora i wyrusza po nią do Paryża, gdzie trafia w świat domu mody i jego barwnych postaci. Czwarta ekranizacja powieści Paula Gallico z 1958 roku zyskuje tu wyjątkową lekkość i wdzięk, a Lesley Manville tworzy doskonałą, pełną ciepła kreację tytułowej bohaterki. To pierwszorzędna filmowa konfekcja, którą warto wyłuskać spośród hałaśliwej, streamingowej tandety.

Czytaj recenzję →

33👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Five Came Back

Miniserial dokumentalny na podstawie książki Marka Harrisa opowiada o pięciu reżyserach – Franku Caprze, Johnie Fordzie, Johnie Hustonie, George'u Stevensie i Williamie Wylerze – którzy w czasie II wojny odłożyli kariery i pracowali dla amerykańskiej armii. Capra kręcił propagandową serię „Why We Fight", Wyler stracił słuch, dokumentując misję bombowca, a Huston lądował z aliantami we Włoszech. Wojna odmieniła twórczość i światopogląd piątki, a ich historię przybliżają współcześni reżyserzy, w tym Steven Spielberg, z narracją Meryl Streep.

Czytaj recenzję →

34👍 OBEJRZYJ KONIECZNIE!

OBEJRZYJ!

Sherlock, sezon 3

Trzeci sezon współczesnego „Sherlocka” utrzymuje najwyższy poziom serialu BBC, łącząc szacunek dla prozy Arthura Conan Doyle’a z odważnym uwspółcześnieniem realiów. Scenariusze wzbogacają fabułę o komediowe interakcje i pogłębiają psychologię bohaterów, a intrygi zyskują rozmach przypominający historie o Bondzie. Finał dowodzi, że twórcom wciąż nie brakuje ambicji.

Czytaj recenzję →

35👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Zaufaj mi: Fałszywy prorok

Czteroodcinkowa seria dokumentalna daje wyjątkowy, bezpośredni dostęp do społeczności Short Creek, gdzie samozwańczy prorok Samuel Bateman przejmuje kontrolę nad umysłami, majątkami i rodzinami wyznawców. Para filmowców, pozornie zauroczonych sympatyków, potajemnie współpracuje z FBI, rejestrując dowody jego przestępstw. Materiał robi mocne wrażenie, bo pokazuje od środka mechanizm absolutnego posłuszeństwa, uwielbienia i perfekcyjnej manipulacji. To wstrząsająca anatomia kultu jednostki i przestroga przed ślepą wiarą.

Czytaj recenzję →

36👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Sny o pociągach

Ekranizacja elegijnej powieści Denisa Johnsona w reżyserii Clinta Bentleya opowiada o życiu Roberta Grainiera (wybitna rola Joela Edgertona) na amerykańskim pograniczu, między surową przyrodą i surowymi ludźmi. To historia człowieka, który nie zostawia po sobie majątku, lecz zaznaje prawdziwej miłości, szczęścia rodzicielstwa i bolesnej straty, a mozolna praca przeplata się z chwilami zachwytu nad pięknem natury. Nastrojowy, medytacyjny obraz przywołuje wczesne kino Terrence'a Malicka, docenić warto drugoplanową rolę Williama H. Macy'ego.

Czytaj recenzję →

37👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Krótka historia Martina Shorta

Dokument o Martinie Shorcie, wyreżyserowany przez jego przyjaciela Lawrence'a Kasdana, pokazuje drogę komika od kanadyjskich scen przez Second City i „Saturday Night Live” po Hollywood i nieoczekiwaną karierę gwiazdy musicali na Broadwayu. Prywatne archiwalne ujęcia z udziałem słynnych przyjaciół pokazują, że to przede wszystkim opowieść o rodzinie, która pomogła mu przetrwać serię tragedii w młodości. Mimo pasma zawodowych porażek Short zachował optymizm i filozofię niemarnowania krótkiego życia, a dziś otacza go miłość bliskich.

Czytaj recenzję →

38👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

The Bear

Piąty i ostatni sezon domyka historię Carmy'ego Barzatto, kucharza wracającego do rodzinnej restauracji w Chicago i próbującego naprawić relacje z bliskimi. Przez pierwsze siedem odcinków akcja skupia się na jednym burzliwym dniu, gdy w lokalu ma pojawić się inspektor Michelin, a piętrzą się awarie, brak pieniędzy i chaos z rezerwacjami – powstaje kulinarny thriller będący metaforą życia pełnego niespodzianek. Serial nie poucza, a jego siłą są emocje i znakomite kreacje aktorskie Jeremy'ego Allena White'a oraz Ayo Edebiri.

Czytaj recenzję →

39👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Blue Moon

Kameralny obraz jednego wieczoru – premiery musicalu „Oklahoma!” – ukazuje Lorenza Harta pogrążonego w alkoholu i beznadziejnej, platonicznej miłości do dużo młodszej kobiety. Bliższy teatralnej sztuce niż typowemu filmowi, zachwyca aktorskim triumfem Ethana Hawke'a i błyskotliwym, zabawnym scenariuszem, choć porusza gorzki temat nałogu i złudzeń. Richard Linklater przemyca uniwersalną refleksję: nowa miłość czy nowe miejsce nie uwalniają nas od nas samych.

Czytaj recenzję →

40👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Mel Brooks: The 99 Year Old Man!

Dwuczęściowy dokument Judda Apatowa i Michaela Bonfiglio sięga po archiwalia i rozmowy komików inspirowanych twórcą „Kosmicznych jaj”, próbując dotrzeć do prawdy o życiu 99-letniego Mela Brooksa, który sam chętnie opowiadał barwne fikcje o sobie. Pierwsza część przybliża początki kariery w telewizji i małżeństwo z Anne Bancroft, druga pokazuje, jak w latach 1974-1977 Brooks błyskawicznie stał się królem komedii dzięki „Płonącym siodłom” i „Młodemu Frankensteinowi”. Całość to też czuły portret relacji z żoną i przyjacielem Carlem Reinerem.

Czytaj recenzję →

41👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Reacher, sezon 3

Trzeci sezon serialu, oparty na powieści „Siła perswazji”, utrzymuje rozmach poprzednich odsłon. Reacher wraz z agentką antynarkotykową wkrada się w łaski bogacza podejrzewanego o przemyt, a wśród kandydatów na głównego czarnego charakteru wyróżnia się szczególnie groźny Francis Xavier Quinn. Fabułę cechuje świetne tempo, błyskotliwe dialogi i wyraźnie zarysowana granica między dobrem a złem, dopełniona pojedynkiem z olbrzymim przeciwnikiem granym przez Oliviera Richtersa.

Czytaj recenzję →

42👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Bogart: Life Comes in Flashes

Dokument pokazuje Humphreya Bogarta od mniej znanej strony – więcej miejsca poświęca życiu prywatnemu niż karierze, ukazując, jak ukształtowała go matka artystka i kolejne małżeństwa, w tym związek z Lauren Bacall. Unikatowe archiwalne zdjęcia oraz wypowiedzi samego aktora i bliskich, wśród nich syna Stephena Humphreya, składają się na portret człowieka, który sławę osiągnął dopiero po czterdziestce i mimo słabości do kieliszka zapamiętany został jako „gość z klasą”. To seans obowiązkowy nie tylko dla miłośników Bogarta.

Czytaj recenzję →

43👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

The Life and Deaths of Christopher Lee

Dokument Jona Spiry pomysłowo portretuje Christophera Lee - od brytyjskiego Draculi i łotra Scaramangi z Bonda, po hrabiego Dooku i Sarumana - odsłaniając ciekawostki, jak pokrewieństwo z Ianem Flemingiem czy wciąż utajnione tajne misje wojenne. Narrację opartą na autobiografii aktora ożywia kukiełka z głosem Petera Serafinowicza oraz oryginalne animacje Dave'a McKeana, nadrabiające braki archiwalne. Film pokazuje też, jak arystokratyczna matka była rozczarowana wyborem kariery aktorskiej syna.

Czytaj recenzję →

44👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

The Bear, sezon 4

Czwarty sezon, po słabszym trzecim, wraca do formy najlepszych sezonów serialu i zamyka historię logicznie oraz w satysfakcjonujący emocjonalnie sposób. Finał to znakomicie napisany i zagrany odcinek, a Jeremy Allen White wciąż świetnie gra szefa kuchni, który z poczucia winy porzucił wielką karierę i wrócił prowadzić jadłodajnię po tragicznie zmarłym bracie. Retrospekcje otwierające sezon przybliżają ich skomplikowaną relację. Serial opowiada o ludziach, którzy wspólnie szukają drugiej szansy i chcą stworzyć lepsze miejsce na świecie.

Czytaj recenzję →

45👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

King of the Hill

Powrót animowanego serialu o rodzinie Hanka Hilla i jego sąsiadach z teksańskiego Arlen okazuje się jednym z najprzyjemniejszych comebacków ostatnich lat. Serial celebruje normalność: pracę, rodzinę, sąsiedzkie więzi i zdrowy rozsądek, który czyni bohaterów mądrzejszymi i szczęśliwszymi od sił postępu, a przy tym demaskuje ich hipokryzję. Ostrze satyry trafia też w spiskowe obsesje alt-prawicy, uosabiane przez sąsiada podejrzewającego wszystkich o szpiegostwo. Rodzina próbuje nadążyć za nowoczesnością, ale na własnych warunkach.

Czytaj recenzję →

46👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Dom pełen dynamitu

Ku Stanom Zjednoczonym leci rakieta z głowicą nuklearną o niejasnym pochodzeniu, grożąca śmiercią milionów, a amerykańska administracja, wojsko i prezydent w napięciu próbują ustalić, jak zareagować, zanim zegar przestanie tykać. Rebecca Ferguson, Idris Elba i Jared Harris tworzą znakomite kreacje, a tytułowa metafora broni jądrowej jako zabawy zapałkami w domu pełnym dynamitu, choć banalna, oddaje głęboko niepokojący wydźwięk całości. Produkcja boleśnie obnaża, jak nieprzygotowany na współczesną wojnę hybrydową jest Zachód.

Czytaj recenzję →

47👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Śmierć od pioruna

Miniserial Netflixa równolegle opowiada losy prezydenta Jamesa Garfielda i jego zamachowca Charlesa Guiteau, znakomicie zagranych przez Michaela Shannona i Matthew Macfadyena. W tle odsłaniają się kulisy amerykańskiej polityki końca XIX wieku, naznaczonej partyjnym nepotyzmem przy obsadzaniu stanowisk, z którym Garfield obiecuje skończyć. Osobną, mocną postacią jest Chester Arthur (świetny Nick Offerman), który wbrew swej reputacji okazuje się po śmierci Garfielda zaskakująco dobrym prezydentem.

Czytaj recenzję →

48👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Uciekające kurczaki: Era nuggetsów

Kontynuacja przygód Ginger i jej stada zamienia klimat obozowej ucieczki na zabawę motywami znanymi z filmów o Bondzie – rodzina musi uratować córkę Molly, zwabioną na rzekomo szczęśliwą, futurystyczną farmę strzeżoną niczym twierdza Blofelda. Sam Fell utrzymuje humor i pomysłowość studia Aardman, a całość wypada cieplej i bardziej przystępnie dla rodzin niż mroczniejszy oryginał, wciąż pełna brytyjskiego dowcipu. Głosów części bohaterów użyczają nowi aktorzy, ale rolę groźnej pani Tweedy wciąż gra Miranda Richardson.

Czytaj recenzję →

49👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wyjątkowe życie Ibelina

Dokument opowiada historię Matsa Steena, Norwega z rzadką dystrofią mięśniową Duchenne'a, który od dziesiątego roku życia poruszał się na wózku i zmarł w wieku 25 lat. Po jego śmierci rodzice odkrywają, że syn zbudował w internetowej grze prawdziwe przyjaźnie i przeżył rzeczy niedostępne mu w realnym życiu – taniec, walkę z potworami, pierwszy pocałunek. Film nie jest laurką dla ucieczki w wirtualny świat, bo pokazuje też, że bohater nie mógł uciec od lęku przed ujawnieniem swojej choroby.

Czytaj recenzję →

50👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wśród wyschniętych traw

Ponadtrzygodzinny portret pełnego pychy nauczyciela z anatolijskiej prowincji, który marzy o ucieczce do Stambułu, nie zdając sobie sprawy, że własne strapienia zabierze ze sobą. Zimowe pejzaże wschodniej Anatolii oddają pustkę jego życia pozbawionego prawdziwej przyjaźni, miłości i wiary. To kapitalnie opowiedziana obrazami kontemplacja ludzkiego losu, z wybitną rolą Merve Dizdar, bliska kinu Bergmana i Tarkowskiego.

Czytaj recenzję →

51👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Pies i robot

Pozbawiona dialogów animacja Pabla Bergera opowiada o przyjaźni psa i robota w Nowym Jorku lat 80., budowanej wyłącznie gestem, ruchem i gagiem, przy kluczowej roli muzyki. Historia zaczyna się jako kolorowa, pełna humoru opowieść, lecz z czasem nabiera goryczy, gdy los rozdziela bohaterów. Reżyser z wyczuciem łączy śmiech, wzruszenie i melancholię, tworząc mądrą przypowieść o samotności, stracie i godzeniu się z pożegnaniem. To także pełen nostalgii hołd dla Nowego Jorku, w którym ekscytacja nowym sąsiaduje z dojmującą samotnością.

Czytaj recenzję →

52👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Obsesja

Todd Haynes buduje przewrotny portret rodziny skrywającej się za fasadą pozornego szczęścia, w którą wkracza ambitna aktorka szukająca materiału do roli. Film odwraca oczekiwane role ofiary i sprawcy w dawnym skandalu, ukazując misternie tkaną sieć kłamstw i manipulacji między bohaterami. Siłą produkcji jest gra Natalie Portman naśladującej Julianne Moore, a całość trzyma w napięciu pytaniem o to, kto naprawdę ma władzę nad prawdą.

Czytaj recenzję →

53👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Konsultant

Serial to błyskotliwa satyra na korporacyjne życie, prowadzona przez demonicznego, lecz skutecznego szefa-konsultanta, a jej prawdziwą siłą jest głębsze przesłanie o tym, jak łatwo ludzie ulegają pokusie awansu, podwyżki czy pochwały. Christoph Waltz gra mistrzowsko, zamieniając nijakiego biurokratę w jedną z najbardziej przerażających postaci ostatniej dekady. Nieoczekiwaną wartością jest wyraźny trop chrześcijański, nadający historii dodatkową głębię.

Czytaj recenzję →

54👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Sergio Leone: Włoch, który wynalazł Amerykę

Dokument Francesca Zippela to hołd złożony Sergiowi Leone przez grono wybitnych twórców – od Quentina Tarantino i Martina Scorsese po Stevena Spielberga i Clinta Eastwooda – którzy analizują jego wpływ na światowe kino. Zamiast biografii, film skupia się na fascynacji Ameryką widocznej w westernach i „Dawno temu w Ameryce”, pokazując unikatowe archiwalne zdjęcia współpracy z Enniem Morriconem. Poruszające wspomnienia Jennifer Connelly i Roberta De Niro dodają osobistego wymiaru temu portretowi wybitnego reżysera.

Czytaj recenzję →

55👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Szczęście Mikołajka

Animacja łączy dokument z fantazją, pokazując twórców Mikołajka – Sempégo i Goscinny'ego – przy pracy oraz ich wspomnienia z dzieciństwa, a obok tego ożywa świat serii z Ananiaszem, Kleofasem, Alcestem i całą rodziną bohatera. Styl rysunków Sempégo oddano perfekcyjnie, a wspomnienia, rzeczywistość i świat Mikołajka płynnie się przenikają. To projekt zrodzony z miłości do serii, uznany za najlepszą dotychczasową ekranizację przygód Mikołajka, wzruszającą i śmieszącą zarówno dzieci, jak i dorosłych.

Czytaj recenzję →

56👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Sklonowali Tyrone’a

Komedia kryminalna z elementami science fiction błyskotliwie łączy motyw klonowania, absurdalny humor i hołd dla blaxploitation z lat 70. Po tajemniczej śmierci i zmartwychwstaniu lokalnego dilera troje bohaterów rusza tropem spisku, posiłkując się metodami rodem z powieści o Nancy Drew. Pod zabawną fabułą kryje się niemodne dziś przesłanie o odpowiedzialności za własną wspólnotę i konieczności naprawy tego, co można naprawić samemu. Robotę aktorską, w tym rolę Jamiego Foxxa, oceniono jako wyśmienitą.

Czytaj recenzję →

57👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Sam i Kate

Debiutancki dramat obyczajowy Darrena Le Gallo o dzieciach opiekujących się rodzicami i wychodzeniu z traumy przypomina bardziej „Zwykłych ludzi” niż zapowiadaną komedię romantyczną. Siłą produkcji jest dwupokoleniowy ansambl: Jake Hoffman i Schuyler Fisk grają tytułowych bohaterów, a ich prawdziwi rodzice, Dustin Hoffman i Sissy Spacek, wcielają się w ich ekranowych rodziców i skradają całą uwagę. To opowieść o dorosłych, którzy odkładają własne życie dla bliskich, niosąc brzemię odpowiedzialności.

Czytaj recenzję →

58👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Biały szum

Noah Baumbach przenosi na ekran „Biały szum” Dona DeLillo, portretując amerykańską rodzinę uniwersytecką zmagającą się z lękiem przed śmiercią, codzienną kakofonią mediów i groźbą skażenia chemicznego w tle. Farsowa forma części scen i dialogi zaczerpnięte wprost z powieści składają się w wciągającą, aktualną opowieść, a fenomenalne role Adama Drivera, Grety Gerwig i Dona Cheadle'a są jej największym atutem. To rzadki przypadek produkcji Netflixa, która przerasta typowy poziom platformy.

Czytaj recenzję →

59👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Albert Brooks: Defending My Life

Dokument Roba Reinera przypomina sylwetkę Alberta Brooksa – cenionego w USA mistrza komedii, reżysera i aktora, u nas mało znanego z powodu żelaznej kurtyny. Tytuł nawiązuje do jego filmu „W obronie życia”, bo teraz to sam Brooks broni swoich życiowych decyzji przed przyjacielem Reinerem, a portret dopełniają wypowiedzi gwiazd, od Bena Stillera po Stevena Spielberga. Pełen ciekawych materiałów archiwalnych, zabawny i ciepły dzięki wzajemnej sympatii rozmówców, przybliża też nieznany polskiej widowni kawał historii Hollywood.

Czytaj recenzję →

60👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Informacja zwrotna

Pięcioodcinkowy serial Netflixa na podstawie powieści Jakuba Żulczyka to przejmujące studium alkoholizmu i samooszukiwania, prowadzone wokół poszukiwania zaginionego syna. Arkadiusz Jakubik tworzy znakomitą kreację muzyka, którego wódka latami znieczulała na wyrządzane bliskim krzywdy, a nastrój budują świetne zdjęcia Pawła Flisa. To coś więcej niż kryminał w stylu warszawskiego noir – także mocne oskarżenie mafii reprywatyzacyjnej czyścicieli kamienic, choć narracja z offu bywa nadużywana.

Czytaj recenzję →

61👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Powrót w kosmos

Dokument z bliska pokazuje przygotowania SpaceX do misji Crew Dragon Demo-2, zestawiając odważne plany Elona Muska z ludzkimi lękami rodzin astronautów Boba Behnkena i Douga Hurleya. Kamery uchwyciły też prywatne, pełne napięcia chwile samego Muska podczas startu, pokazujące ciężar odpowiedzialności za życie ludzi wysyłanych w kosmos. To poruszający obraz przywracający wiarę w ludzkie możliwości i wskrzeszający ducha kosmicznego pionierstwa sprzed pół wieku.

Czytaj recenzję →

62👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Schody

Serial Antonia Camposa rekonstruuje głośną sprawę śmierci Kathleen Peterson, pokazując, jak różnią się prawdy sądu, prokuratury, mediów i wcześniejszego serialu dokumentalnego o tej sprawie, którego twórcy pojawiają się w fabule jako postacie. Mroczny, "american gothic" klimat rezydencji w Karolinie Północnej skrywa warstwy dawnych uraz, konfliktów i kłamstw w patchworkowej rodzinie Petersonów. Wybitna kreacja Colina Firtha u boku Toni Collette i pewna reżyserska ręka dają najlepszy serial HBO od czasów "Mare z Easttown".

Czytaj recenzję →

63👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Świadkowie zbrodni

Dokument, efekt dwunastoletniej pracy reżysera, zbiera świadectwa ostatnich żyjących "zwykłych Niemców" - weteranów Wehrmachtu, byłych strażników obozów, gospodyń domowych i rolników - konfrontowanych z ich udziałem w zbrodniach Trzeciej Rzeszy. Siła filmu tkwi w kontraście między sympatyczną, mieszczańską aparycją rozmówców a chłodnym, pozbawionym wstydu relacjonowaniem wydania w ręce władz uciekinierów z obozu koncentracyjnego. To poruszający, długo pozostający w pamięci obraz wypierania odpowiedzialności, który dziś zyskuje dodatkową wagę.

Czytaj recenzję →

64👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Łabędzi śpiew

Śmiertelnie chory Cameron staje przed nieludzkim wyborem: pozwolić stworzyć swoją idealną kopię, by żona i nienarodzone dziecko żyli dalej w nieświadomości prawdy, a samemu odejść z dala od bliskich. Pełnometrażowy debiut Benjamina Cleary'ego omija tanią sensacyjność, stając się poruszającą opowieścią o pożegnaniu ze światem i poświęceniu dla najbliższych. Mahershala Ali i Naomie Harris dają popis znakomitej gry aktorskiej, a precyzyjna, minimalistyczna wizja niedalekiej przyszłości czyni ten niemożliwy wybór wiarygodnym.

Czytaj recenzję →

65👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Punkt wrzenia

Nakręcony jednym ciągłym ujęciem film przenosi widza w sam środek jednego wieczoru w eleganckiej restauracji, gdzie po wizycie sanepidu przychodzi dopięty po brzegi serwis z konkurencyjnym mentorem, influencerem i gościem uczulonym na orzechy. Rewelacyjny Stephen Graham gra szefa kuchni, którego życie rozpada się na oczach widzów, a formalny zabieg ciągłego ujęcia potęguje dramat zamiast być sztuką dla sztuki. To ponura opowieść o autodestrukcji bohatera pozbawionego luksusu cofnięcia się o krok.

Czytaj recenzję →

66👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Miasto jest nasze

Serial Davida Simona i George'a Pelecanosa portretuje korupcję w policji Baltimore na przykładzie sierżanta Wayne'a Jenkinsa, w którego roli Jon Bernthal daje najlepszy występ w swojej karierze. Wielowątkowa, skacząca w czasie fabuła i realistyczne, mistrzowskie dialogi ukazują, jak żądanie skuteczności i polityczne naciski prowadzą do systemowych nadużyć. Produkcja stawia ważne pytania o granicę między wolnością a bezpieczeństwem, nie oferując łatwych odpowiedzi.

Czytaj recenzję →

67👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Stranger Things, sezon 4

Czwarty sezon to najlepsza dotąd odsłona serialu – mroczniejsza, bo zło z Drugiej Strony przybiera postać groźnej Vecny, ale przede wszystkim wzruszająca dzięki delikatnemu portretowi dorastających bohaterów mierzących się z pierwszymi miłościami i próbą ocalenia dawnych przyjaźni. Ciekawie prowadzony wątek przeszłości Jedenastki dodaje historii głębi. Zastrzeżenia budzi naciągany wątek sowiecki oraz coraz bardziej maniera w grze Winony Ryder.

Czytaj recenzję →

68👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Lekomania

Serial rekonstruuje mechanizm epidemii opioidowej wywołanej przez agresywną sprzedaż OxyContinu przez koncern Purdue Pharma, pokazując losy uwiedzionego przez firmę lekarza oraz jego młodej pacjentki. Michael Keaton tworzy wybitną kreację przygniecionego winą i własnym uzależnieniem doktora, a Michael Stuhlbarg przekonująco gra bezwzględnego Richarda Sacklera, który wymyślił system agresywnej sprzedaży i zarobił na niej miliardy. Serial oddaje skalę tragedii, która pochłonęła setki tysięcy istnień.

Czytaj recenzję →

69👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Yang

Kogonada przenosi tu wideoesejową wrażliwość w opowieść o techno-sapiens Yangu (Justin H. Min), sztucznej istocie kupowanej jako rodzeństwo i opiekun dla dzieci. Gdy android się psuje, jego właściciel Jake (Colin Farrell), przeglądając zarejestrowane przez Yanga wspomnienia, odkrywa nie tylko jego sekretne życie, lecz też własną rodzinę w nowym świetle. Niskobudżetowy, lecz zachwycający każdym kadrem film staje się intymną medytacją o człowieczeństwie i szczęściu, inspirowaną twórczością Ozu.

Czytaj recenzję →

70👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Roadrunner: Film o Anthonym Bourdainie

Solidnie zrealizowany dokument Morgana Neville'a kreśli pełen uznania portret Anthony'ego Bourdaina - charyzmatycznego kucharza, pisarza i telewizyjnej osobowości, który potrafił zawładnąć uwagą widzów na całym świecie. Reżyser zebrał świadectwa bliskich mu osób, próbując zrozumieć, jak człowiek tak utalentowany i kochany doszedł do tragicznego końca. Film szczerze pokazuje rozdarcie między sukcesem a tęsknotą za domem, rozczarowanie własną rolą oraz burzliwy romans, które złożyły się na jego upadek.

Czytaj recenzję →

71👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Mo

Serial komediowy stworzony przez Mo Amera opowiada o Palestyńczyku, który wraz z rodziną wyemigrował do Ameryki i przez ponad dwadzieścia lat czekał na przyznanie azylu, żyjąc bez paszportu. Historia łączy tragikomiczne perypetie – nielegalną pracę, brak ubezpieczenia zdrowotnego, napięcia w rodzinie i związek z katoliczką – z prawdziwymi emocjami rozdarcia między tradycją a życiem na Zachodzie. To rzadko spotykana w ofercie Netfliksa opowieść o zwykłych ludziach, świetnie napisana i fenomenalnie zagrana.

Czytaj recenzję →

72👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Zaginiony Ollie

Miniserial opowiada o szmacianej zabawce, króliku Ollie, który trafia do sklepu ze starzyzną i wyrusza w podróż, by odnaleźć chłopca imieniem Billy, z którym łączyła go dziecięca przyjaźń. Towarzyszą mu dwie inne zagubione zabawki, a wspólna wędrówka z fragmentów wspomnień odtwarza przeszłość Billy'ego, w której nie brakuje trudnych chwil. Warstwa wizualna jest przez większość czasu urocza, choć historia potrafi też przerażać, bo twórcy odważnie rozmawiają z dziećmi o żalu i rozstaniu. To mądra i przejmująca opowieść dla dzieci i dorosłych.

Czytaj recenzję →

73👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Blondynka

Film Andrew Dominika, oparty na powieści Joyce Carol Oates o Normie Jeane, przenosi jej historię na ekran w dusznym, koszmarnym klimacie przypominającym kino Davida Lyncha. To najbardziej dojrzałe pod względem języka filmowego dzieło reżysera, nagrodzone owacją na stojąco w Wenecji, pełne powracających symboli kół i luster. Ana de Armas w roli głównej jest fenomenalna, a opowieść pokazuje, jak świat miażdży tych, którzy nie są gotowi na jego bezwzględne reguły.

Czytaj recenzję →

74👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

The Bear, sezon 1

Świetnie napisany i zagrany komediodramat FX opowiada o Carmym Berzatto (Jeremy Allen White), utalentowanym kucharzu, który po samobójczej śmierci brata wraca prowadzić rodzinną chicagowską knajpę Beef, mierząc się z traumą, poczuciem winy i własną pychą. Kolejne kryzysy w kuchni - od awarii prądu po wizytę sanepidu - ujawniają w nim i w reszcie ekipy, w tym utalentowanej Sydney (Ayo Edebiri), to, co najlepsze, budując z chaosu prawdziwą wspólnotę. To historia o wybaczaniu sobie i innym oraz odwadze, by zacząć od nowa.

Czytaj recenzję →

75👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Nieznajomy

„Nieznajomy” to mroczny thriller o policyjnej operacji pod przykrywką, w którym tajniak prowadzi psychologiczną grę z mężczyzną podejrzewanym o poważne przestępstwo. Reżyser rezygnuje z efektownych akcji na rzecz powolnej, klaustrofobicznej narracji rozgrywającej się w hotelowych pokojach i na pustych parkingach. Joel Edgerton i Sean Harris tworzą wybitne kreacje aktorskie – zwłaszcza Harris przeraża spokojem, z jakim mówi o swojej zbrodni. To jeden z najlepszych kryminałów, jakie trafiły ostatnio na ekrany.

Czytaj recenzję →

76👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Klondike

„Klondike” to intymny dramat o ciężarnej Irce i Toliku, których gospodarstwo w Donbasie latem 2014 roku staje się areną cichej inwazji, widzianej z bliska – przez rodzinę wciąganą w wojnę, oskarżenia i zacieranie podziału na swoich i obcych. Surowy realizm miesza się z surrealistycznym transem, zwłaszcza w scenach przy wraku zestrzelonego boeinga malezyjskich linii. Film nagrodzono za reżyserię w Sundance i wyróżniono na Berlinale, a recenzja uznaje go za seans niezbędny dla zrozumienia wojny w Donbasie.

Czytaj recenzję →

77👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Ludzie

Filmowa adaptacja nagrodzonej Tony sztuki, przeniesiona na ekran przez samego autora tekstu, zamyka bezlitosny dramat rodzinny w ciasnym, jakby żyjącym własnym życiem nowojorskim mieszkaniu. Spotkanie rodziny Blake’ów w Święto Dziękczynienia przeradza się w wiwisekcję relacji, prowadzoną z reżyserską i scenariuszową maestrią rzadką jak na kinowy debiut. Twórca okazuje się odważniejszy i bardziej nowatorski niż inne, równie okrutne kameralne dramaty, budując niepokojący klimat wokół bohaterów niezdolnych do rozmowy o własnym cierpieniu.

Czytaj recenzję →

78👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Tragedia Makbeta

Czarno-biała adaptacja Szekspira w reżyserii Joela Coena tworzy hipnotyzującą, ponurą atmosferę pełną mrocznych, pięknych obrazów. Denzel Washington i Frances McDormand grają koncertowo, a dojrzały wiek głównych postaci dodaje historii nową warstwę – ich marzenie o koronie staje się rozpaczliwą próbą nadania sensu gasnącemu życiu. Szczególne wrażenie robi Kathryn Hunter jako wiedźma, w scenach nieprawdopodobnych i przerażających. To jedna z najciekawszych filmowych wersji Makbeta.

Czytaj recenzję →

79👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gniazdo

„Gniazdo” to osadzony w 1987 roku dramat o rodzinie O’Harów, która porzuca Amerykę dla podniszczonej posiadłości w Anglii, gdzie pogoń za pieniędzmi i statusem obnaża pęknięcia w małżeństwie. Jude Law znakomicie gra mężczyznę skrywającego wstyd i pustkę pod maską sukcesu, a Carrie Coon tworzy równie mocną kreację żony korzystającej z wystawnego życia bez pytań o jego cenę. Reżyser Sean Durkin, wcześniej autor „Martha Marcy May Marlene”, udowadnia tu, że potrafi kręcić kino wybitne.

Czytaj recenzję →

80👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Nightflyers

Serial science fiction kanału SyFy, inspirowany nowelą George'a R.R. Martina, opowiada o wyprawie statku „Nightflyer" na spotkanie Obcych, mogących pomóc ludzkości opuścić nawiedzaną przez plagi Ziemię. Główną słabością produkcji jest bezładne wymieszanie ogranych motywów — od potężnego telepaty i zbuntowanego „ducha w maszynie" po wymykający się spod kontroli obcy wirus — z których żaden nie został dobrze wykorzystany. Całość jest mało emocjonująca, a rozciągnięta na dziesięć godzin historia nudzi i kończy się bez rozwiązania.

Czytaj recenzję →

81👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Amadeus

Pięcioodcinkowy serial na motywach sztuki Petera Shaffera zamiast wiernej adaptacji oferuje scenariusz Joe Bartona, w którym dopisane dialogi i nowe postacie rozsypują całość. Istotnym zarzutem są decyzje obsadowe: Paul Bettany jako Salieri broni się, choć bywa jednowymiarowy, ale Will Sharpe okazuje się fatalnym Mozartem, a słabo wypada też Rory Kinnear w roli cesarza. W efekcie produkcji brakuje inteligencji, dowcipu, uroku i tempa, za które kochano pierwowzór i film Formana, a pięciu godzin seansu szkoda na tak nieudaną kopię arcydzieła.

Czytaj recenzję →

82👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Samotne wilki

Dwaj rywalizujący fixerzy, grani przez George’a Clooneya i Brada Pitta, spotykają się przy sprzątaniu kłopotliwego trupa w hotelowym pokoju. Charyzma gwiazdorskiego duetu nie ratuje jednak komedii Jona Wattsa — główną słabością jest praktycznie nieistniejący scenariusz, w którym intryga sprowadza się do ciągu prostych zadań niczym misje w grze wideo. Film wypada letnio, ani jako pełnokrwista komedia akcji, ani komediodramat charakterów, i okazuje się opowieścią o niczym, prowadzącą donikąd.

Czytaj recenzję →

83👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Guillermo del Toro: Pinokio

Poklatkowa animacja zachwyca technicznie, lecz głównym zarzutem jest odwrócenie moralnego przesłania powieści Collodiego: zamiast opowieści o przemianie w istotę moralną powstaje pochwała nieposłuszeństwa i odrzucenia wszelkich hierarchii. Przeniesienie akcji w czasy włoskiego faszyzmu służy topornym aluzjom zrównującym posłuszeństwo i rodzicielski autorytet z faszyzmem. Mimo wspaniałego wykonania całość wypada przygnębiająco i zbędnie, a szyld „Pinokio” jawi się jako chwyt na publiczność, bo film nie ma nic wspólnego z pierwowzorem.

Czytaj recenzję →

84👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Nie patrz w górę

Satyra Adama McKaya o astronomach bezskutecznie ostrzegających świat przed katastrofą okazuje się pusta i pretensjonalna mimo gwiazdorskiej obsady. Jej diagnoza — prawda nie przebija się przez media, a rozrywka zabija informację — jest słuszna, lecz spóźniona o dekady i pozbawiona oryginalności czy humoru „Big Short”. Wybitni aktorzy się męczą, rola DiCaprio wypada nijako; bronią się tylko Meryl Streep i Jonah Hill. Główną słabością jest dydaktyzm i poczucie wyższości, przez które celne szyderstwo osuwa się w zwykłą pogardę.

Czytaj recenzję →

85👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Fantastyczne zwierzęta: Tajemnice Dumbledore’a

Trzecia odsłona serii o fantastycznych zwierzętach to pełna katastrofa: fabuła jest szczątkowa, dialogi drętwe, a postacie — łącznie z granym przez Eddiego Redmayne’a Newtem Skamanderem — utraciły dawny urok. Nie porywają ani stwory, ani rozciągnięta, nużąca sekwencja walki czarodziejów. Istotnym zarzutem jest dopisanie Dumbledore’owi homoseksualnej przeszłości, trudne do pogodzenia z jego rolą mentora w świecie Harry’ego Pottera. Przy budżecie 200 mln dolarów film zarobił nieco ponad 400 mln, a prace nad kolejnymi częściami serii wstrzymano.

Czytaj recenzję →

86👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

The United States vs. Billie Holiday

Dramat biograficzny o Billie Holiday, oparty na wątku z książki Johanna Hariego o obławie agentów federalnych na wokalistkę, zawodzi jako opowieść: nie jest ani pełną biografią, ani love story, lecz filmem z tezą. Główny zarzut to redukcja burzliwego życia artystki, naznaczonego przemocą, rasizmem i nałogami, do politycznej agitki o rządowym spisku, która rozmija się z faktami i rozsypuje narracyjnie, prowadząc do nużącego seansu. Na plus pozostają jedynie nagrodzona Złotym Globem kreacja Andry Day i dobra muzyka.

Czytaj recenzję →

87👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Judasz i Czarny Mesjasz

Nagrodzony dwoma Oscarami „Judasz i Czarny Mesjasz” oceniany jest jako pochwała przemocy i marksizmu oraz hymn na cześć terrorystycznych Czarnych Panter, ukazywanych przez Hollywood niczym szlachetna partyzantka w dyktaturze. Główny zarzut to przekaz, że Ameryką rządzą biali faszyści, a walka z nimi usprawiedliwia każde poświęcenie — to kontynuacja niepokojącej linii filmów jak „BlackKkKlansman” czy „Billie Holiday”. Oscarowe nominacje dla reżysera Shaki Kinga uznano za wyraz politycznej poprawności albo objaw choroby trapiącej Amerykę.

Czytaj recenzję →

88👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

W strefie wojny

„W strefie wojny” to kosztowny thriller SF Netflixa, w którym konflikt w Europie Wschodniej roku 2036 przedstawiono jako wojnę domową, mimo że realna agresja Rosji na Ukrainę trwa od lat. Główną słabością jest schematyczna fabuła z żołnierzami-robotami, epidemią cholery i pogonią za rebeliantem marzącym o broni atomowej, pełna klisz zdradzających nikłą wiedzę twórców o tej części Europy. Mimo niezłej obsady, w tym Anthony'ego Mackiego i nagradzanej w Cannes Emily Beecham, poziom filmu przywodzi na myśl tandetę z dawnych wypożyczalni wideo.

Czytaj recenzję →

89👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Hollywood

Miniserial Netflixa przepisuje historię Hollywood lat 40. jako alternatywną fantazję, w której dyskryminowani twórcy — czarnoskóry scenarzysta, aktorka i reżyser mieszanego pochodzenia — dostają szansę na wielki film. Główną słabością jest nachalna promniejszościowa propaganda oraz obraz branży, w której prostytucja i seksualne przysługi uchodzą za naturalny etap kariery. Całość wypada sztucznie i miejscami idiotycznie; serial ożywa tylko w rzadkich momentach humoru, poza nimi osuwając się w ideologiczną pogadankę i autoparodię.

Czytaj recenzję →

90👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

W głębi lasu

Sześcioodcinkowa adaptacja thrillera Harlana Cobena, rozgrywająca się na dwóch planach czasowych, wypada wyraźnie słabiej niż literacki pierwowzór. Główne zarzuty to rozwlekła fabuła, którą dałoby się zamknąć w trzech odcinkach, prosta zagadka kryminalna oraz nielogiczne działania prokuratora i policji. Wątek współczesny jest wątły, a rozbudowane retrospekcje męczą i niewiele wnoszą. Za chybione uznano także dopisanie wątku antysemityzmu, niemającego nic wspólnego z przesłaniem powieści.

Czytaj recenzję →

91👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Od nowa

Główną słabością „Od nowa” jest podporządkowanie produkcji gwiazdorskiej obsadzie: Nicole Kidman dominuje na ekranie w efektownych ujęciach, a Hugh Grant wypada jak parodia własnego dawnego wizerunku amanta. Istotny zarzut to skrajna konwencjonalność — od groźnego, lecz sympatycznego policjanta po patriarchalnie wyglądającego ojca głównej bohaterki. Mimo zgrabnych zwiastunów i głośnych nazwisk całość plasuje się niewiele powyżej poziomu harlequinów i przegrywa nawet z „Wielkimi kłamstewkami” tej samej stacji.

Czytaj recenzję →

92👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Piłsudski

Główną słabością filmu jest brak spójnej wizji tytułowego bohatera — obraz nie rozstrzyga, czy Piłsudski ma być wizjonerem, terrorystą, romantykiem czy tyranem, przez co ciekawy portret się nie wyłania. Nawet słynna scena napadu na pociąg w Bezdanach wypada zadziwiająco bezbarwnie, a film obiecuje więcej, niż ostatecznie dostarcza. Istotnym zarzutem są też plansze informacyjne wstawiane między sceny — świadectwo braków budżetowych i niespójnego scenariusza, przez który aktorzy, mimo starań, mogą niewiele.

Czytaj recenzję →

93👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Król złodziei

Grupa emerytowanych włamywaczy, grana przez czołowych brytyjskich aktorów, planuje po latach skok na sejf z diamentami. Po całkiem udanym wprowadzeniu, za którym stoi reżyser „Teorii wszystkiego”, film szybko traci impet: bohaterowie nie budzą sympatii, a fabułę wypełniają animozje między starą ekipą i młodszym, nowym wspólnikiem. Główną słabością jest mało emocjonujący wątek kryminalny — włamanie wypada blado na tle efektowniejszych skoków z innych filmów, robi się nudno, szwankują dialogi, a wymowa całości sprowadza się do wątpliwych morałów.

Czytaj recenzję →

94👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Robin Hood

Wersja legendy o Robin Hoodzie w reżyserii Otto Bathursta razi przenoszeniem współczesnych kontekstów do średniowiecza — krucjaty pokazane jak wojna w Iraku, szeryf z Nottingham stylizowany na skrzyżowanie Trumpa z nazistami. Mimo wizualnego bogactwa świat przedstawiony przypomina scenografię do postapokaliptycznej powiastki young adult z elementami fantasy. Główna słabość to kino efektowne, lecz puste i nudne, z jednowymiarowymi bohaterami; film okazał się w pełni zasłużoną katastrofą finansową.

Czytaj recenzję →

95👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Bumblebee

Prequel serii „Transformers”, opowiadający o początkach pobytu sympatycznego żółtego robota na Ziemi i jego relacji ze zbuntowaną Charlie, okazuje się filmem pobieżnym, umiarkowanie wciągającym i mało oryginalnym. Główny zarzut to wtórność: pomysł zaczerpnięty z „E.T.”, nostalgiczna ścieżka dźwiękowa złożona z przebojów lat 80. i zapożyczenia od innych naśladowców. Jedynym prawdziwym skarbem produkcji pozostaje Hailee Steinfeld w roli głównej — przerasta wszystko i wszystkich na ekranie i godna jest lepszych scenariuszy.

Czytaj recenzję →

96👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Eter

Osadzona na początku XX wieku faustowska opowieść o lekarzu, który po ucieczce z syberyjskiej katorgi trafia do austro-węgierskiej armii i eksperymentuje z eterem, widząc w nim drogę do panowania nad ludźmi. Główną słabością filmu jest pretensjonalność: bohaterowie zamiast rozmawiać wygłaszają banalne deklaracje, a odrażający doktor nie pozostawia miejsca na tragedię. Istotnym zarzutem jest też nużące tempo oraz łopatologiczna, rozciągnięta końcówka objaśniająca wcześniejsze wydarzenia — całość wypada jak kuriozum.

Czytaj recenzję →

97👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Hellboy

Kinowy restart przygód Hellboya w reżyserii Neila Marshalla zamienia serię w absurdalnie dosłowny horror kategorii B, pozbawiony oryginalności, czarnego humoru i zachwycającej warstwy wizualnej znanych z filmów Guillerma del Toro. Historia powracającej do żywych czarodziejki, z którą Hellboy może walczyć lub się sprzymierzyć, rozsypuje się na krwawe epizody, a nielicznych żartów nie sposób uznać za ratunek. Istotną słabością jest też brak pomysłu na relacje między bohaterami — ich losy nie budzą już emocji.

Czytaj recenzję →

98👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

X-Men: Mroczna Phoenix

Dwunasta kinowa odsłona serii o mutantach to blady cień filmu z 2000 roku — mimo zmian obsady i tonacji podstawowe elementy historii się powtarzają, a jedyna nowość, misja ratunkowa na orbicie, daje tylko chwilowy efekt świeżości. Główną słabością jest rola Sophie Turner jako Jean Grey: aktorka bardziej jest obecna na ekranie, niż gra, podczas gdy Famke Janssen nadała niegdyś tej postaci wyraźniejszy tragizm przy skromniejszych efektach specjalnych.

Czytaj recenzję →

99👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Anna

Sensacyjna opowieść o rosyjskiej zabójczyni na usługach KGB, marzącej o wolności, okazuje się kiepską podróbką „Nikity” sprzed niemal trzech dekad. Filmowi brakuje oryginalności, emocji i Bessonowskiego poczucia humoru, a Sashy Luss w głównej roli — charyzmy. Najlepiej wypada Aleksander Pietrow w epizodycznej roli moskiewskiego chłopaka bohaterki, co źle świadczy o reszcie gwiazdorskiej obsady. Sceny z bohaterką w skąpej bieliźnie nie przesłaniają wrażenia byle jakiej rozrywki, wymuszonej kłopotami finansowymi wytwórni EuropaCorp i reżysera.

Czytaj recenzję →

100👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Mroczna Wieża

Kinowa adaptacja cyklu Stephena Kinga redukuje epicką, pełną fantazji i grozy opowieść do konwencjonalnej historii o cudownym dziecku tropionym przez siły zła, bronionym przez rewolwerowca Rolanda (Idris Elba) przed czarnoksiężnikiem Walterem (Matthew McConaughey). Głównym zarzutem jest nietrafienie w specyficzny ton oryginału oraz elementy fantastyczne przywodzące na myśl produkcje B-klasowe. Reżyser Nikolaj Arcel, autor kilku przeciętnych duńskich filmów, nie zapanował nad materiałem, a film rozczarował zarówno krytyków, jak i widzów.

Czytaj recenzję →

101👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Bright

Osadzone w alternatywnym Los Angeles policyjne fantasy Davida Ayera, w którym ludzie, elfy i ogry żyją obok siebie, powstało za 90 mln dolarów, a mimo to razi wtórnością wobec „Dnia próby” i „Zwierzogrodu”. Głównym zarzutem jest niedopracowany świat przedstawiony, poza detalami wyglądający identycznie jak nasz, oraz społeczna alegoria — amoralne bogate elfy i prześladowane ogry — która nuży już po kwadransie. Całość dopełniają drętwe dialogi, słaba gra Willa Smitha i fabuła ustępująca przeciętnym odcinkom seriali.

Czytaj recenzję →

102👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Dom wygranych

Bohaterowie, którzy przepuścili pieniądze na studia córki i stracili obiecane przez miasto stypendium, pomagają uzależnionemu od hazardu sąsiadowi założyć nielegalne kasyno. Punkt wyjścia jest obiecujący, jednak główną słabością filmu okazuje się scenariusz: po zabawnym początku komedia ucieka w nieudaną parodię, a dobre gagi można policzyć na palcach jednej ręki. Zmarnowany zostaje przy tym ogromny potencjał komiczny Willa Ferrella i Amy Poehler, którzy nie mają tu nic do zagrania.

Czytaj recenzję →

103👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Linia życia

Remake thrillera Joela Schumachera z 1990 roku, chwalonego niegdyś za oryginalność i świetną obsadę, ześlizguje się w standardowy horror. Choć całość jest nowocześnie elegancka i gładka, historia niemal od początku nie angażuje. Grupa studentów wprowadzających się celowo w stan śmierci klinicznej, by sprawdzić, co jest po tamtej stronie, sprawia wrażenie rozwydrzonych dzieciaków, aktorzy wypadają płasko, a morał o wybaczeniu samemu sobie nie robi żadnego wrażenia.

Czytaj recenzję →

104👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Kobiety mafii

Gangsterska opowieść o kobietach – policjantce infiltrującej handlarzy narkotyków, opiekunce do dziecka i żonie bandziora – które upokarzane przez mężczyzn próbują na różne sposoby zdobyć niezależność. Główną słabością filmu jest brak porządnego scenariusza: akcja pchana jest siłą woli reżysera, a całość rozpada się na scenki nierównej jakości. Sceny z Bogusławem Lindą i Olgą Bołądź da się oglądać, ale te z Agnieszką Dygant miejscami przekraczają granice parodii, a epatowanie brutalnością wygląda na wykalkulowany sposób na sławę i pieniądze.

Czytaj recenzję →

105👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Pomniejszenie

Film zaczyna się jako czarna satyra o skandynawskich naukowcach, którzy zmniejszają chętnych do rozmiarów Tomcia Palucha, obiecując ludzkości oszczędności, podczas gdy ochotników przybywa, bo dolary zarobione w dużym świecie zyskują większą siłę nabywczą w mikroświecie. Pomniejszony Paul Safranek (Matt Damon) szybko odkrywa, że samotność, społeczne nierówności i poczucie braku sensu życia pozostają takie same niezależnie od rozmiarów. W miarę trwania seansu pazur satyry znika, a całość zamienia się w pogadankę edukacyjną.

Czytaj recenzję →

106👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

To dopiero początek

Nieśmieszna komedia o ukrywającym się przed mafią prawniku, jego rywalu w pokerze i w podrywie oraz pani dyrektor przybyłej na inspekcję luksusowego ośrodka dla emerytów marnuje potencjał świetnej obsady: Morgana Freemana, Tommy'ego Lee Jonesa i Rene Russo. Główną słabością są nieprzyzwoicie słabe scenariusz, żarty i tempo, których nie ratuje nawet opakowanie całości jako filmu bożonarodzeniowego. Na tle popularnego ostatnio podgatunku komedii geriatrycznych film wypada słabiutko.

Czytaj recenzję →

107👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Bękarty

Komedia o parze niedobranych bliźniaków (Owen Wilson i Ed Helms), którzy wyruszają w podróż przez Stany Zjednoczone w poszukiwaniu ojca, okazuje się konwencjonalną rozrywką na poziomie telewizyjnego filmu na sobotnie popołudnie. Reżyserski debiut Lawrence'a Shera, wcześniej przez niemal dwie dekady operatora (m.in. trylogii „Kac Vegas"), nie zdradza jego kinowego doświadczenia. Głównymi słabościami są dość wątłe dialogi i tempo opowieści, a Wilson i Helms nie wychodzą ani o milimetr poza swoje dotychczasowe emploi.

Czytaj recenzję →

108👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Sieć podejrzeń

Ekranizacja powieści George’a Harrara: policja szukająca zaginionej nastolatki trafia do profesora filozofii, a znalezione w jego aucie ślady czynią go podejrzanym. Nieufność pogłębiają historia ze studentką, która przed laty omal nie rozbiła jego małżeństwa, oraz nękające bohatera wizje o niepewnej prawdziwości. Główną słabością filmu jest rozpad intrygującego początku — zamiast obiecanego thrillera widz otrzymuje fabularyzowaną ilustrację filozoficznych wątpliwości, czym jest prawda i czy można ufać pamięci.

Czytaj recenzję →

109👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Pacific Rim: Rebelia

Akcja sequela „Pacific Rim” rozgrywa się dekadę po wydarzeniach z pierwszej części: ludzkość chce powierzyć bezpieczeństwo systemowi dronów o niejasnym pochodzeniu, a swojego miejsca w życiu szuka Jake Pentecost, syn bohatera wojny z kaijū. Najjaśniejszym punktem jest John Boyega, natomiast jaegery, potwory z innego wymiaru i para skłóconych naukowców to elementy znane z poprzednika. Główna słabość to brak serca i inwencji — zamiast sympatycznej rozrywki powstało rozczarowujące widowisko, choć ciąg dalszy wydaje się przesądzony.

Czytaj recenzję →

110👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Kamerdyner

Rozpoczynająca się w 1900 r. kaszubska saga miała być epickim kinem w duchu „Magnata”, lecz zawodzi niemal na każdym poziomie: brakuje rytmu, punktów zwrotnych i dobrych dialogów, a pocztówkowe panoramy obnażają ubóstwo wykreowanego świata. Główną słabością jest brak decyzji, czy to melodramat, upadek rodziny czy fresk historyczny — film na zmianę nuży i irytuje. Jednowymiarowe postaci nie przechodzą ewolucji, a obsada z odtwórcą głównej roli na czele zawodzi. Wyróżnia się wątek kaszubski, w tym przypomnienie niemieckiej zbrodni w Piaśnicy.

Czytaj recenzję →

111👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Życzenie śmierci

Remake „Życzenia śmierci” z 1974 roku przenosi akcję z Nowego Jorku do Chicago, a samotnym mścicielem — tym razem chirurgiem, nie architektem — zostaje Bruce Willis. Główną słabością filmu jest zbyt gładki sposób opowiadania, przez który emocje oryginału gdzieś uleciały, a historia momentami zamienia się w niezamierzoną komedię. Tam, gdzie powinien być prawdziwy dramat, Willis ogranicza się do grymasów znanych ze „Szklanych pułapek”, a obojętność całej obsady wobec granych ról udziela się widzom.

Czytaj recenzję →

112👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Syberia

Sprzedawca diamentów trafia do Sankt Petersburga, gdzie zamiast obiecanych klejnotów czekają go kłopoty z rosyjskim gangsterem i konkurencją z RPA, a trop prowadzi na Syberię. Najciekawszy okazuje się wątek romansowy, oparty na ekranowej chemii Keanu Reevesa i Any Ularu w roli Katii. Jako thriller sensacyjny film wypada jednak średnio: rozpada się na dwie różne opowieści, dezorientując i widza czekającego na krwisty kryminał, i kibica romansu, a Reeves między odsłonami Johna Wicka sprawia wrażenie, że rozmienia się na drobne.

Czytaj recenzję →

113👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Drapacz chmur

Główną słabością filmu jest skrajna schematyczność: na pierwszy rzut oka widać, kto łotr, a kto porządny, a fabułę sklejono z pomysłów dawnych hitów, m.in. „Płonącego wieżowca” i „Szklanej pułapki”. Ciekawszy od samego widowiska okazuje się kontekst: akcja toczy się w najwyższym budynku świata w Hongkongu, Chińczycy grają wyłącznie role pozytywne, a złoczyńcy są bez wyjątku biali, co powiązano z uzależnieniem Hollywood od chińskich pieniędzy. Całość podporządkowano gwiazdorskiej obecności Dwayne’a Johnsona.

Czytaj recenzję →

114👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Jason Bourne

Były agent CIA Jason Bourne wychodzi z ukrycia, gdy Nicky wykrada z serwerów agencji tajne dokumenty dotyczące jego ojca i początków programu, którego był ofiarą; dawni mocodawcy wciąż chcą go zlikwidować, a on chce dowiedzieć się więcej o własnej przeszłości. Główną słabością filmu jest monotonia — mimo starań reżysera Paula Greengrassa akcja przenoszona z Islandii do Grecji i z Berlina do Las Vegas nie ożywia widowiska, które sprowadza się do powtarzania dwóch stałych reguł serii.

Czytaj recenzję →

115👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Doctor Strange

Historia genezy Doktora Strange'a — znakomitego neurochirurga o irytującym charakterze, który po wypadku kończącym karierę przechodzi trudne azjatyckie nauki i zostaje superbohaterem broniącym Ziemi przed zagrożeniami nadnaturalnymi — opowiedziana jest z biglem, ale poskładana ze zbyt wielu dobrze znanych elementów, kojarzących się choćby z „Incepcją” i „Cieniem”. Główne słabości to wysilony humor i stereotypowe postacie, a entuzjazm recenzji tuż po premierze trudno wytłumaczyć czym innym niż działaniem wielkiej machiny promocyjnej.

Czytaj recenzję →

116👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Pitbull. Niebezpieczne kobiety

W przeciwieństwie do poprzedniej części, która mimo wad miała fabułę i wyrazisty konflikt, film jest miksem kilku wątków połączonych jedynie obecnością kobiecych bohaterek — losy postaci splatają się bez logiki i prawdopodobieństwa, wyłącznie z woli scenarzysty. Główna słabość to nużąca składanka scen: bywają brutalne lub zabawne, lecz najczęściej żenujące, a bohaterowie znani z poprzedniego filmu zamieniają się w autoparodię. Poziom trzyma jedynie część obsady, która pojawia się na ekranie zbyt krótko.

Czytaj recenzję →

117👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

W imię prawdy

Sądowy thriller z Keanu Reevesem w roli adwokata z Luizjany, który broni nastolatka oskarżonego o zamordowanie ojca. Mimo obciążających poszlak oskarżony milczy, a zeznania świadków rzucają nowe światło na ofiarę. Film wypada jednak jak podróbka dramatów sądowych Grishama: główne słabości to banalne dialogi, irytująca narracja z offu i historia zbyt uboga nawet na odcinek serialu, a Reeves gra monotonnie. Najlepiej broni się Renée Zellweger jako żona zamordowanego.

Czytaj recenzję →

118👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Miłość aż po ślub

Francuska komedia romantyczna o Julietcie, niezależnej bizneswoman, która po przygodzie na jedną noc z zaręczonym od lat Mathiasem wskutek nieporozumienia zostaje organizatorką jego ślubu. Fabuła od początku zmierza w łatwym do przewidzenia kierunku, a wśród obowiązkowych atrakcji są winnice, żarty z gejów i trochę świntuszenia. Główny zarzut to skrajna schematyczność: film jest lekki i letni, do zapomnienia kwadrans po seansie, zwłaszcza na tle znacznie lepszych rozrywkowych importów z Francji ostatnich lat.

Czytaj recenzję →

119👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Król Artur: Legenda miecza

Reinterpretacja legendy arturiańskiej w stylu Guya Ritchiego, w której wychowany na ulicy Artur buntuje się przeciw złemu wujowi, okazuje się porażką. Główne zarzuty to scenariusz będący zlepkiem pomysłów pożyczonych z cudzych opowieści, brak własnego tonu oraz znikoma charyzma Charliego Hunnama w roli głównej. Współczesna muzyka i typowe dla reżysera zabawy montażem nie ratują widowiska, które szybko przestaje angażować; z gwiazdorskiej obsady zapada w pamięć jedynie Jude Law jako Vortigern — niewiele jak na 175 mln dolarów budżetu.

Czytaj recenzję →

120👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Fantastyczna Czwórka

Kolejna kinowa wersja przygód Fantastycznej Czwórki wpisuje się w pasmo nieudanych ekranizacji tego komiksu i okazała się jedną z największych finansowych klap 2015 roku. Josh Trank nie sprawdził się w roli autora efektownego blockbustera, co kosztowało go utratę posady reżysera jednej z kolejnych części „Gwiezdnych wojen”. Jedynym mocnym punktem filmu jest obsada, zwłaszcza Miles Teller jako Pan Fantastyczny i Kate Mara jako Niewidzialna Kobieta, natomiast scenariusz i efekty specjalne cofają filmy z uniwersum Marvela o co najmniej 15 lat.

Czytaj recenzję →

121👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 2

Finał serii, powstały z rozdzielenia ekranizacji trzeciego tomu powieści Suzanne Collins na dwa filmy, nie spełnia obietnicy wielkiego, emocjonującego zwieńczenia. Główna słabość to nużąca, pozbawiona tempa opowieść o bohaterach snujących się po ekranie bez przekonania oraz wyraźnie znużona gra Jennifer Lawrence w roli głównej, a nieliczne sceny akcji nie popychają fabuły naprzód. Przed całkowitą porażką ratują film jedynie dające do myślenia wątki polityczne oraz kredyt zaufania wypracowany przez twórców przy pierwszej części.

Czytaj recenzję →

122👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Kryzys to nasz pomysł

Specjalistka od beznadziejnych kampanii wyborczych przyjeżdża do Boliwii, by odwrócić losy kandydatury niepopularnego konserwatywnego senatora, pamiętanego za szeroką prywatyzację i krwawe tłumienie zamieszek. Pierwsza połowa filmu ma tempo i bawi pokazywaniem politycznych sztuczek spin doktorów. Główna słabość ujawnia się w drugiej części, która zamienia się w nieznośnie naiwną, jednowymiarową tyradę przeciw międzynarodowym instytucjom finansowym i globalistycznemu kapitalizmowi.

Czytaj recenzję →

123👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Londyn w ogniu

„Londyn w ogniu”, luźna kontynuacja „Olimpu w ogniu”, przez sporą część seansu trzyma poziom pierwszorzędnego kina akcji klasy B, po czym prosta rozrywka zamienia się w prostacką. Główna słabość to wszechmocni i przebiegli terroryści paraliżujący Londyn, przez których film nieintencjonalnie osuwa się w groteskę i parodię gatunku. Obsada — Gerard Butler jako ochroniarz prezydenta USA, Aaron Eckhart i wyraźnie zmęczony rolą Morgan Freeman — nie dostaje do zagrania nic poza banałami, a całość pogrąża rażąca głupota.

Czytaj recenzję →

124👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Anomalisa

Anomalisa, animacja, która podzieliła odbiorców, zasługuje na brawa za pomysł formalny – kukiełkami da się opowiadać o ludzkich dramatach. Główną słabością filmu jest jednak historia i przesłanie: mało ciekawa opowieść o kryzysie wieku średniego speca od motywacji, który ucieka od obiecujących relacji z kobietami. Akcja toczy się w tak powolnym tempie, że z żywymi aktorami byłaby nie do zniesienia, a pretensjonalność i udziwnienia łatwo tu wziąć za mądrość i oryginalność.

Czytaj recenzję →

125👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Piąta fala

„Piąta fala” to ekranizacja powieści Ricka Yanceya o inwazji obcych, którzy kolejnymi falami ataków — kataklizmami i epidemiami — wybili niemal całą ludzkość, a teraz szczują ocalałych przeciwko sobie. Głównym zarzutem wobec filmu jest nuda: mimo obiecującego punktu wyjścia fabuła okazuje się wielce nieskomplikowana, a nastoletni bohaterowie płascy. Gatunkowo obraz sytuuje się blisko młodzieżowych serii w rodzaju „Igrzysk śmierci”, lecz najbliżej mu do „Intruza” Stephenie Meyer, a werdykt jest jednoznaczny: na seans szkoda czasu.

Czytaj recenzję →

126👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Warcraft: Początek

Ekranizacja świata Warcrafta, w której horda orków pod wodzą spaczonego zieloną magią wodza zagraża Azeroth, a obrona spada na ludzi, podzieliła fanów i krytyków. Główne zarzuty to prosta fabuła, płaskie dialogi i aktorzy, którzy nie mają czego grać, przez co wypadają miernie. Komercyjny sukces — pół miliarda dolarów wpływów i tytuł najbardziej kasowej ekranizacji gry komputerowej wszech czasów — nie równoważy tych słabości; obroną filmu pozostaje jedynie prosty, eskapistyczny rodzaj przyjemności, rzadki dziś w kinie.

Czytaj recenzję →

127👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

X-Men: Apocalypse

Najbardziej efektowna odsłona serii o mutantach Marvela uchodzi zarazem za najgłupszą — fabuła kręci się wokół pierwszego supermutanta, pogrzebanego niegdyś przez starożytnych Egipcjan, który powraca, by wygubić ludzkość i zrobić miejsce mutantom. Istotny zarzut to nagromadzenie absurdów, z mimowolnie komicznym polskim wątkiem Magneto ukrywającego się w hucie w Pruszkowie, gdzie milicja występuje uzbrojona w łuki. Rozciągnięty finał jest równie nużący, co hałaśliwy, a całość męczy każdego widza niebędącego zagorzałym fanem X-Men.

Czytaj recenzję →

128👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Wojownicze żółwie ninja: Wyjście z cienia

Bardzo słaba kontynuacja kinowego powrotu zmutowanych żółwi z 2014 roku, tym razem w reżyserii Dave'a Greena. Punkt wyjścia to ucieczka Schreddera z więzienia i budowa portalu między światami, przez który na Ziemię mają przybyć maszyna wojenna Technodrom i jej właściciel Krang. Główną słabością jest źle napisany scenariusz i aktorstwo sprowadzone do strojenia głupich min, a dosłowność zabija magię zabawnego, lekkiego komiksowego oryginału. Nawet jako rozrywka dla młodszych dzieci film zawodzi.

Czytaj recenzję →

129👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Star Trek: W nieznane

Po odejściu J.J. Abramsa do serii Gwiezdne wojny reżyserię przejął Justin Lin, znany z serii Szybcy i wściekli — dba o akcję, ale scenariusz rozpaczliwie niedomaga. Załoga Enterprise’a walczy o przetrwanie na planecie, gdzie okrutny Krall szykuje superbroń przeciw Federacji, a fabułę wypełniają zgrane odzywki; najciekawsza z obcych, Jaylah, przypomina bohaterkę z gry Mass Effect. Filmowi brakuje sensu i świeżości, przez co spory o wierność duchowi starego Star Treka są bezprzedmiotowe.

Czytaj recenzję →

130👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Czas

Brutalny dramat więzienny śledzi nauczyciela odsiadującego wyrok za spowodowanie śmiertelnego wypadku pod wpływem alkoholu oraz strażnika szantażowanego przez groźnego więźnia, by chronić syna osadzonego w innym zakładzie. Sean Bean, Stephen Graham i Brian McCardie tworzą wybitne role w historii o wyborze między układem ze złem a poświęceniem. To mroczna, lecz głęboko chrześcijańska opowieść o winie, przebaczeniu i miłosierdziu, dająca nadzieję na odkupienie nawet w najciemniejszych okolicznościach.

Czytaj recenzję →

131👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

The Line

Czteroczęściowy serial dokumentalny Apple TV+ przedstawia sprawę Eddiego Gallaghera, komandosa Navy SEALs oskarżonego o zbrodnię wojenną podczas bitwy o Mosul, i pyta, gdzie przebiega granica w walce z bezlitosnym wrogiem. Głos oddano samemu oskarżonemu, jego obrońcom oraz żołnierzom własnego plutonu, którzy go oskarżyli, co pozwala zajrzeć za mur wojskowego kodeksu milczenia. Zamiast taniej sensacji produkcja oferuje wyważone, poważne spojrzenie i uchodzi za jeden z najlepszych dokumentów roku.

Czytaj recenzję →

132👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Psie pazury

Gotycka opowieść osadzona w Montanie roku 1925 ukazuje napięcie między dwoma braćmi – toporym twardzielem Philem i łagodnym George’em – gdy w ich życiu staje wdowa Rose z synem Peterem. Reżyserka po mistrzowsku buduje emocje niedopowiedzeniami, odsłaniając samotność, stłumione pragnienia i chore relacje bohaterów. Benedict Cumberbatch tworzy przejmującą, niejednoznaczną kreację człowieka groźnego i głęboko cierpiącego, będącą fundamentem całości. To najlepsze od lat dzieło Jane Campion, nagrodzone w Wenecji Srebrnym Lwem za reżyserię.

Czytaj recenzję →

133👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Pierwsza krowa

Kelly Reichardt tworzy oszczędne, bressonowskie kino o przyjaźni dwóch outsiderów na pograniczu XIX-wiecznego Oregonu: kucharza Cookiego i uciekającego przed rosyjskimi myśliwymi przybysza z Chin, Lu. Gdy w okolicy pojawia się pierwsza w regionie krowa, bohaterowie znajdują sposób, by zarobić na wymarzoną, lepszą przyszłość z dala od dziczy. Film urzeka surową formą - niemal bez muzyki, w niemodnym formacie 4:3 - oraz perfekcyjnymi, pozbawionymi fałszywej nuty rolami Johna Magaro i Oriona Lee, z epizodami René Auberjonois i Toby'ego Jonesa.

Czytaj recenzję →

134👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Świnia

Pozornie absurdalna historia odludka szukającego porwanej świni, która pomaga mu znajdować trufle, nieustannie zaskakuje zwrotami i myli tropy aż do finału. Pod pozorem kina zemsty kryje się przejmująca opowieść o miłości, stracie i niemożności pogodzenia się z odejściem bliskiej osoby. Wyciszona, pełna niuansów rola Nicolasa Cage'a zasługuje na najwyższe uznanie, a pewny debiut reżyserski czyni „Świnię" jedną z najciekawszych premier roku.

Czytaj recenzję →

135👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Metamorfoza ptaków

Poetycki, autobiograficzny film Catariny Vasconcelos opowiada o miłości, tęsknocie i przemijaniu na przykładzie jej dziadków i kolejnych pokoleń rodziny, splatając osobistą historię z dziejami Portugalii. Reżyserka odtwarza wyobrażoną treść spalonych listów dziadków, budując obraz z symbolicznych kadrów kręconych na taśmie 16 mm w wąskim formacie 4:3, pełnych motywów roślin, ptaków i morza. To wysmakowana, hipnotyzująca i wzruszająca próba zatrzymania ulotnego czasu, bliska twórczości Lecha Majewskiego czy Petera Greenawaya.

Czytaj recenzję →

136👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Asystentka

Rozgrywający się w ciągu jednego dnia dramat pokazuje pracę młodej asystentki Jane w nowojorskim studiu filmowym, gdzie z drobnych sygnałów – żartów współpracowników, śladów po kolejnych kobietach, telefonów zazdrosnej żony – wyłania się obraz szefa jako seksualnego drapieżnika, nigdy niepokazanego na ekranie. Historia oparta na relacjach osób pracujących wokół Harveya Weinsteina buduje napięcie przez niedopowiedzenia, a najmocniej uderza obojętność otoczenia znającego reguły gry. To jeden z najmądrzejszych filmów epoki #MeToo.

Czytaj recenzję →

137👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wystawieni

Nakręcony błyskawicznie podczas pierwszego lockdownu serial BBC łączy komedię o próżności artystów z prawdziwym niepokojem pandemicznych czasów. David Tennant i Michael Sheen grają przerysowane wersje siebie, kłócąc się podczas prowadzonych zdalnie prób teatralnych, a kolejne warstwy fikcji mnożą się z odcinka na odcinek, wzbogacone gościnnymi występami takich gwiazd jak Judi Dench. Pod zabawną, perfekcyjnie zagraną formą kryje się czuła opowieść o kruchości, samotności i potrzebie bliskości w czasach izolacji.

Czytaj recenzję →

138👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Kipo i Dziwozwierze

Postapokaliptyczny serial animowany zachwyca bezczelnością i wyobraźnią – w świecie, gdzie ludzie żyją w podziemnych miastach, a Ziemią rządzą przedziwne zmutowane zwierzęta, Kipo szuka drogi do domu w towarzystwie równie ekscentrycznych towarzyszy. Produkcja jest absurdalna, pełna dziwacznych przygód i bardzo zabawna. Jedynym zgrzytem pozostaje wątek gejowski wprowadzony do fabuły, oceniony jako wciśnięty na siłę i nieodpowiedni, zważywszy na młody wiek dwunastoletniej bohaterki i zapewne również widzów serialu.

Czytaj recenzję →

139👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Małe kobietki

Greta Gerwig łączy dwa tomy powieści Louisy May Alcott z wątkami jej biografii, prowadząc historię sióstr March w dwóch planach czasowych i nadając jej podwójne zakończenie. Obsada wypada koncertowo - Saoirse Ronan jako Jo, Florence Pugh jako Amy oraz Meryl Streep kradnąca każdą scenę - a całość zachwyca strojami, choreografią i pracą kamery. To film świeży i optymistyczny, pochwała życia, młodości i marzeń, wyróżniający się na tle mroczniejszych konkurentów do Oscara.

Czytaj recenzję →

140👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

The Crown: sezon 4

Czwarty sezon serialu przenosi widzów w burzliwe lata brytyjskiej historii – z Margaret Thatcher u władzy, terrorem IRA i konfliktem o Falklandy – splecione ze zmianami w rodzinie królewskiej w spójną całość. Olivia Colman z taktem gra królową Elżbietę II, a jej starcia z energiczną Thatcher w wykonaniu błyskotliwej Gillian Anderson należą do najmocniejszych scen sezonu. Wyróżnia się portret młodej Diany Spencer (Emma Corrin) – kruchej i zalotnej, lecz świadomie dążącej do własnych celów, podczas gdy książę Karol traci dotychczasowy urok.

Czytaj recenzję →

141👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Na lodzie

Laura, podejrzewając męża Deana o zdradę, rozpoczyna śledztwo z pomocą charyzmatycznego ojca Felixa, playboya przekonanego, że mężczyźni to z natury zdrajcy. Pozornie lekka jak komedia, historia okazuje się wielowarstwową opowieścią o samotności i przytłaczającej, toksycznej relacji ojca i córki, w której oboje muszą dojrzeć, choć Felixowi przyjdzie to znacznie trudniej. Kreację niesie znakomita rola Billa Murraya, a spotkanie z Sofią Coppolą po latach od "Między słowami" wypada świetnie.

Czytaj recenzję →

142👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Ted Lasso

Bogata rozwódka Rebecca Welton zatrudnia w AFC Richmond Amerykanina Teda Lasso, który nie zna się na piłce nożnej, licząc, że pogrąży klub byłego męża. Serial zaczyna się jak komedia pełna sucharów o Anglikach, lecz szybko odsłania rzadkie we współczesnej rozrywce serce i empatię. Tytułowy trener, wspierany przez asystenta Bearda, kieruje się niezłomnymi zasadami: liczy się nie wynik, lecz to, czy sport czyni ludzi lepszymi. Z odcinka na odcinek postacie zyskują na głębi, a Apple TV+ ma jedną z najlepszych premier platformy.

Czytaj recenzję →

143👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Cobra Kai

Trzydzieści cztery lata po wydarzeniach z „Karate Kid” Daniel LaRusso wiedzie udane życie, a jego dawny rywal Johnny Lawrence wskrzesza szkołę karate Cobra Kai, co prowadzi do rywalizacji dwóch szkół karate i nowego pokolenia uczniów. Serial najciekawszy jest dzięki postaci Lawrence'a, dawnego czarnego charakteru oryginału, którą William Zabka gra przekonująco jako najbardziej zniuansowaną w serialu. To zajmująca, pełna humoru opowieść o błędach rodziców powielanych przez dzieci, sprawnie grająca nostalgią za latami 80.

Czytaj recenzję →

144👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Quiz

Miniserial opowiada prawdziwą historię brytyjskiego oficera, który wraz z żoną i jej bratem oszukał teleturniej „Milionerzy” i wygrał milion funtów, a sprawa nabrała rozgłosu dopiero dzięki późniejszemu procesowi. Stephen Frears prowadzi tę opowieść lekko, wartko i ironicznie, czyniąc z niej satyrę na brytyjską kulturę pubową i mechanizmy telewizyjnej rozrywki. Duże wrażenie robią role aktorskie – zwłaszcza Matthew Macfadyen jako oszukujący oficer oraz Michael Sheen, niemal nie do poznania jako prowadzący teleturniej Chris Tarrant.

Czytaj recenzję →

145👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Droga powrotna

Ben Affleck gra pogrążonego w alkoholizmie Jacka Cunninghama, dawną gwiazdę licealnej koszykówki, który obejmuje trening słabej drużyny katolickiej szkoły Bishop Hayes. Film przewrotnie łamie schemat podnoszącego na duchu dramatu sportowego, bo ważniejsze od sukcesów zespołu okazuje się to, co dzieje się z bohaterem, a rodzinna tragedia ujawniana jest oszczędnie, dopiero w połowie historii. To rola popisowa, wsparta znakomitymi zdjęciami Eduarda Graua i muzyką Roba Simonsena, składająca się na film bardzo prawdziwy i poruszający.

Czytaj recenzję →

146👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Dave Chappelle: The Kennedy Center Mark Twain Prize for American Humor

Półtoragodzinny montaż z gali wręczenia Dave'owi Chappelle'owi Nagrody im. Marka Twaina łączy występy przyjaciół komika - m.in. Bradleya Coopera, Morgana Freemana, Chrisa Tuckera i Tiffany Haddish - z fragmentami jego słynnych monologów. Chappelle wypada jako jeden z niewielu naprawdę niezależnych artystów współczesnej Ameryki: mówi, co myśli, punktuje polityczną poprawność, a zarazem ostro występuje przeciw rasizmowi i nierównościom społecznym. Sam podkreśla, że wolność słowa jest wolnością najważniejszą i służy ona jego prowokacjom.

Czytaj recenzję →

147👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Tigertail

Historia Pin-Juia, oparta na rodzinnych doświadczeniach reżysera, śledzi kolejne wykorzenienia bohatera: rozstanie z rodzicami w dzieciństwie, przeprowadzkę ze wsi do miasta i wyjazd z Tajwanu do innego kraju w pogoni za lepszym życiem. Każdy z tych wyborów niesie bolesne konsekwencje, które w dorosłości odbijają się na rodzinnych relacjach bohatera. Ostatnie pół godziny filmu poruszy najtwardsze serce, a rewelacyjna kreacja Tzi Ma, aktora o wielkim dorobku, jest jego życiową rolą.

Czytaj recenzję →

148👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Kierunek: noc

Pasażerowie porwanego nocnego samolotu uciekają na zachód przed śmiercionośnym wschodem słońca, próbując pozostawać po ciemnej stronie Ziemi. Sześć krótkich odcinków belgijskiego serialu Netflixa, inspirowanego „Starością aksolotla” Jacka Dukaja, trzyma w napięciu i zręcznie rozwija relacje w międzynarodowej grupie uciekinierów, stawiając pytania o zaufanie i przywództwo w obliczu zagłady. To jeden z najlepszych ostatnich seriali Netflixa, lepszy niż podobny duński „Rain”, z inteligentną grą ze stereotypami i smaczną niespodzianką w finale.

Czytaj recenzję →

149👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Kalifat

Szwedzki serial łączy wątek walki służb specjalnych z terroryzmem z wielowątkową historią kobiet uwikłanych w dżihad, realistycznie pokazując uwodzenie i pranie mózgu młodych dziewcząt oraz problemy z asymilacją kolejnych pokoleń muzułmańskich imigrantów. Nie brakuje też moralnie niejednoznacznego obrazu funkcjonariuszy walczących z terrorem, co dodaje historii głębi. Zamiast sensacyjnych efektów postawiono na realizm, dzięki czemu powstał wciągający serial utrzymujący napięcie do samego końca.

Czytaj recenzję →

150👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Bajecznie bogaci Azjaci

Dziedziczka chińskiej fortuny przyjeżdża z ubogim narzeczonym do domu, a wielka, kolorowa i wystawna opowieść o bogactwie skrywa uniwersalną historię dzieci próbujących sprostać oczekiwaniom rodziców. Największym atutem jest mistrzowska kreacja Michelle Yeoh jako wymagającej, zawiedzionej matki, a całość broni się imponującym wigorem, humorem i sercem, przywołując skojarzenia z „Diabeł ubiera się u Prady”.

Czytaj recenzję →

151👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Rozmowy z mordercą: Taśmy Teda Bundy’ego

Miniserial Joego Berlingera opiera się na więziennych nagraniach Teda Bundy'ego, zarejestrowanych przez dziennikarza Stephena G. Michauda, uzupełnionych współczesnymi rozmowami ze świadkami i bogatym materiałem archiwalnym. Najbardziej przeraża kontrast między sympatyczną fasadą Bundy'ego a metodyczną bestią wykorzystującą chaos i brak wymiany informacji między policyjnymi jurysdykcjami. To najpełniejsza i najrzetelniejsza ekranowa próba opisania jego zbrodni oraz rzadki przykład dokumentu true crime wolnego od taniej sensacji.

Czytaj recenzję →

152👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

24-godzinna wojna

Dokument opisuje rywalizację Forda z Ferrari, która zaczęła się od nieudanej transakcji: pogrążony w kłopotach finansowych Enzo Ferrari w ostatniej chwili wycofał się ze sprzedaży firmy koncernowi Forda i sprzymierzył się z Fiatem. Urażony Ford zlecił zbudowanie nowego samochodu wyścigowego, który miał zdetronizować Włochów, w czasach gdy co czwarty kierowca rajdowy nie dożywał końca kariery lub doznawał ciężkich obrażeń. To pełna adrenaliny opowieść o sporcie i motoryzacji, uznawana za jeden z najlepszych dokumentów ostatniej dekady.

Czytaj recenzję →

153👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Diego Maradona

Zmontowany wyłącznie z archiwalnych ujęć dokument Asifa Kapadii, bez udziału gadających głów, opowiada o miłości Maradony do piłki i uwielbieniu, jakim otoczyli go neapolitańczycy. Śledzi jego drogę od przenosin do Napoli po nieudanych sezonach w Barcelonie, przez czas największych triumfów – mistrzostwo Włoch, mistrzostwo świata z Argentyną i puchar UEFA – aż po upadek związany z kokainą i nieślubnym dzieckiem. Nawet w najgorszej formie Maradona wciąż grał lepiej niż inni, prowadząc klub do kolejnego mistrzostwa.

Czytaj recenzję →

154👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Ray Donovan: sezon 7

Historia Raya Donovana od lat rozgrywa się na styku dwóch światów – bezwzględnej pracy specjalisty od zamiatania cudzych brudów oraz mocno połamanej, lecz zżytej ze sobą rodziny. Duet Lieva Schreibera i Jona Voighta należy do najlepszych aktorskich par dzisiejszej telewizji, a inteligentny scenariusz i rozwój bohaterów przywodzą krytykom na myśl poziom „Rodziny Soprano”. W siódmym sezonie Ray próbuje znaleźć drogę do odkupienia, lecz wikła się w coraz poważniejsze kłopoty, bo nie da się uciec od konsekwencji dawnych decyzji.

Czytaj recenzję →

155👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Podły, okrutny, zły

Joe Berlinger portretuje Teda Bundy’ego z perspektywy kobiety zakochanej w nim, która niemal do końca nie wierzy w jego winę. Siłą filmu jest znakomita Lily Collins, a chłopięcy urok Zaca Efrona potęguje grozę bezwzględnego mordercy, który bezlitośnie manipulował otoczeniem dzięki urodzie, wykształceniu i czarowi. To szarpiąca nerwy opowieść zarówno o samej zbrodni, jak i medialnym spektaklu, w jaki zamienił się jego proces.

Czytaj recenzję →

156👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

The Ranch

Serial przenosi widza do rodzinnego rancza w Kolorado, gdzie od pokoleń gospodarzy konserwatywna rodzina Bennettów, dumna z hodowli bydła. Sitcom o „redneckach” nie wyśmiewa mieszkańców amerykańskiej prowincji, lecz ukazuje ich jako ludzi uczciwych i honorowych, a kapitalną rolę patriarchy rodu tworzy Sam Elliott u boku Ashtona Kutchera jako pechowego futbolisty uczącego się na nowo życia na ranczu. Ciepła produkcja nie stroni też od współczesnych tematów, poruszając problem zespołu stresu pourazowego u weterana wojny w Iraku.

Czytaj recenzję →

157👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Sukcesja

Starzejący się magnat medialny Logan Roy szykuje przekazanie rodzinnego imperium, a jego ambitne, bezwzględne dzieci - nie wszystkie z jednego małżeństwa - rozpoczynają walkę o sukcesję, którą przyspiesza wylew ojca i szansa na fuzję z azjatyckim inwestorem. Serial, będący skrzyżowaniem „Dynastii” z „Grą o tron”, jest inteligentny, zabawny i gorzki: ciosy zadawane są z uśmiechem w luksusowych gabinetach, a przewagę zdobywa ten, kto ma dostęp do najświeższych kompromatów. Żądza władzy i pieniędzy wydobywa z bohaterów to, co najgorsze.

Czytaj recenzję →

158👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Krew na betonie

Trzeci film S. Craiga Zahlera to moralitet o dwóch upadłych policjantach (Mel Gibson, Vince Vaughn), którzy po ujawnieniu brutalnego traktowania podejrzanych zostają zawieszeni i wplątują się w kryminalną intrygę o nieoczekiwanych konsekwencjach. Reżyser stawia na znakomite dialogi, przestrzeń dla aktorów i duszny klimat, będąc przeciwieństwem pospiesznych współczesnych kryminałów. Gibson gra wybitnie, w pamięć zapada też Don Johnson, a show kradnie Tory Kittles.

Czytaj recenzję →

159👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Miasto na wzgórzu

Serial rozgrywający się w Bostonie lat 90. to rasowy kryminał osadzony w klimacie prozy Dennisa Lehane'a, łączący wciągającą intrygę ze społecznym tłem i wątkiem politycznej walki wraz z biurokracją. Produkcja Showtime, współtworzona przez Bena Afflecka, błyszczy dzięki Kevinowi Baconowi w roli skorumpowanego i uzależnionego agenta FBI, a u jego boku dobrze radzi sobie Aldis Hodge jako prawy prokurator. Drugi sezon jest już w produkcji.

Czytaj recenzję →

160👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Ben-Hur

Nowa wersja „Ben-Hura” to niepotrzebny remake nagrodzonego 11 Oscarami klasyka z 1959 roku. Główne zarzuty to mocne uproszczenie dziejów Judy Ben-Hura i jego przyjaźni z Messalą, ingerencja w zakończenie oraz usunięcie sekwencji rzymskiej edukacji bohatera. Postać Chrystusa, w oryginale pozostająca tajemnicą, tu wygłasza kwestie jak w tanim telewizyjnym filmie biblijnym, a obsada wygląda i gra jak w romansie dla nastolatków. Jedynym wytchnieniem okazuje się finałowy wyścig rydwanów, w którym gra kamera, a nie bardzo przeciętni aktorzy.

Czytaj recenzję →

161👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Tylko Bóg wybacza

Kryminał o mrokach handlu narkotykami w Tajlandii i toksycznej rodzinie, w której despotyczna matka zmusza syna do pomszczenia śmierci brata. Ryan Gosling powraca jako charyzmatyczny „dobry” bandzior, lecz w odróżnieniu od „Drive” film Nicolasa Windinga Refna nie oferuje nic ponad przesadnie wystylizowane obrazy — popłuczyny po Davidzie Lynchu i Quentinie Tarantino. Jedynym zaskoczeniem jest nie do poznania Kristin Scott Thomas jako matka-gangsterka w typie lady Makbet, co jednak nie ratuje seansu, na który szkoda czasu.

Czytaj recenzję →

162👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Wkręceni 2

Kontynuacja komedii, w której Szyja, pracownik firmy zbierającej śmieci przy autostradzie, zostaje zatrudniony jako sobowtór aktora i piosenkarza Mikiego Mazura; gdy na pomoc ruszają mu żona i dawny kumpel, rozkręca się komedia pomyłek. Główne zarzuty to wtórność, brak humoru i nuda, cukierkowe zdjęcia oraz żarty na poziomie drugorzędnej biesiady kabaretowej. Widoczny jest też zakompleksiony obraz polskiego show-biznesu, w którym gwiazdy rekompensują sobie na ekranie uwielbienie, jakiego nie mają w rzeczywistości.

Czytaj recenzję →

163👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Likwidator

Opowieść o starzejącym się szeryfie, który próbuje powstrzymać barona narkotykowego dysponującego superszybkim autem, miała być powrotem Arnolda Schwarzeneggera po dziesięcioletniej przerwie od dużych ról. Główny zarzut to całkowita wtórność: film nie zawiera niczego, czego nie pokazano już wcześniej w innym kinie akcji, a poziomem przypomina zapomnianą produkcję klasy B z lat 80. Strzelaniny, wybuchy i pościgi zamiast ekscytacji wywołują wyłącznie znużenie, a samo nazwisko gwiazdy nie jest już wystarczającym argumentem.

Czytaj recenzję →

164👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Kamerdyner Lee Danielsa

Historia czarnoskórego kamerdynera zatrudnionego w Białym Domu za rządów ośmiu prezydentów — od Eisenhowera do Reagana — była materiałem na dzieło wybitne, wnikliwe jak serial „Mad Men”, lecz skończyło się na śmiertelnie nudnej agitce. Główną słabością filmu jest sprowadzenie wielkiej historii walki o prawa obywatelskie do oczywistej konstatacji, że odmawianie czarnym praw było złe. Nie ratuje go parada gwiazd — Oprah Winfrey bije rekordy aktorskiego sztywniactwa — a jedynym wyjątkiem pozostaje świetny Forest Whitaker jako Cecil Gaines.

Czytaj recenzję →

165👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Złodziej tożsamości

Biznesmen odkrywa, że padł ofiarą kradzieży tożsamości — ktoś regularnie czyści mu konto — i sam rusza tropem oszustki. Główną słabością komedii jest eksploatowanie zgranych schematów — niedobranej pary w drodze oraz zderzenia miłego japiszona z bezczelną dziewczyną z nizin — a większość żartów jest nieświeża. Najpoważniejszy zarzut dotyczy źle zbudowanych postaci: bohater zamiast współczucia budzi zdenerwowanie, a złodziejka okazuje się płaska i odpychająca, przez co nie ma komu kibicować, mimo że stawką jest czyjeś życie, praca i rodzina.

Czytaj recenzję →

166👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Wkręceni

Trzej przyjaciele ze Śląska tracą pracę w fabryce samochodów, a po wyjeździe do Warszawy trafiają na kacu do Zamościa, gdzie lokalne władze biorą ich za niemieckich biznesmenów szukających miejsca pod fabrykę. Główną słabością tej komedii jest humor sprowadzony do koślawego niemieckiego akcentu i prymitywnych stereotypów: bohaterowie to idioci, a Polacy zostają pokazani jako chciwi i prostaccy. Film jest pozbawiony wdzięku, a jedynym jaśniejszym punktem pozostaje kilka w miarę zabawnych scen z udziałem Pawła Domagały.

Czytaj recenzję →

167👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Niewiarygodny Burt Wonderstone

Komedia o świecie iluzjonistów, w której staromodny duet magików (Steve Carell i Steve Buscemi) rywalizuje z granym przez Jima Carreya szaleńcem okaleczającym się na wizji w stylu „Jackass”. Choć całość pomyślana jest jako metafora współczesnej, głównie telewizyjnej rozrywki, film okazuje się równie sztampowy i głupi jak świat, który demaskuje. Naprawdę śmieszna jest tylko jedna scena, a reszta marnuje potencjał świetnej obsady — w tym Jamesa Gandolfiniego, który w ostatniej kinowej roli nie dostaje okazji, by pokazać możliwości.

Czytaj recenzję →

168👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Markiza Angelika

Kolejna ekranizacja klasycznej francuskiej powieści awanturniczo-romansowej o pięknej szlachciance wydanej wbrew swej woli za bogatego, kulawego i szpetnego hrabiego — libertyna oskarżanego o praktykowanie alchemii, lecz mającego dobre serce. Tę kostiumową bajkę w stylu Dumasa skrzyżowanego z Wiktorem Hugo ogląda się nieźle, jednak przyjemność mocno psuje ekstremalne natężenie antykościelnej propagandy. Film odchodzi też od pierwowzoru: dziesięcioletnią różnicę wieku między bohaterami powiększono czterokrotnie.

Czytaj recenzję →

169👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Wojownicze żółwie ninja

Nowa wersja przygód wojowniczych żółwi ninja, stających do walki z klanem zabójców zamierzającym wytruć Nowy Jork, okazuje się dziwacznym i zupełnie niepotrzebnym powrotem marki. Prościutki scenariusz wystarczyłby najwyżej na półgodzinny odcinek animowanego serialu, sceny walk i pościgów nużą, a postacie są skrajnie jednowymiarowe. Serwowany z rzadka humor nie ratuje sytuacji, a fabuła należy do klasy C, przy czym występ Megan Fox wypada wyjątkowo słabo.

Czytaj recenzję →

170👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Koliber

Jason Statham gra weterana z Afganistanu, który ukrywa się przed sądem wojennym wśród londyńskich bezdomnych i staje w obronie krzywdzonej prostytutki; Agata Buzek to siostra Krystyna, zakonnica wydająca posiłki ubogim. Główną słabością filmu jest próba opowiedzenia naraz o imigrantach, narkotykach i brudnych wojnach, przez co akcja rusza i się potyka, przypominając polskie kino ze snującym się bohaterem. Istotny zarzut to też absurdalny obraz Polski oraz ambicja nakręcenia Bardzo Ważnego Filmu kosztem prawdy, dobrego smaku i poczucia humoru.

Czytaj recenzję →

171👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

San Andreas

Widowisko katastroficzne o wielkim trzęsieniu ziemi, w którym strażak zabiera służbowy helikopter, by w prywatnej misji ratować żonę zamiast ofiar kataklizmu. Mimo kapitalnych scen zniszczenia San Francisco, z losem mostu Golden Gate na czele, całość wypada jako jeden z głupszych filmów gatunku: schematy kina katastroficznego odtwarzane są mechanicznie i płasko, niczym w grze komputerowej prowadzącej bohaterów od punktu A do B. Jedynym spoiwem pozostaje charyzma Dwayne’a Johnsona, kreowanego na Schwarzeneggera XXI wieku.

Czytaj recenzję →

172👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Godzilla

Godzilla powraca do klasycznej roli obrońcy ludzkości przed groźniejszymi potworami, w scenerii atomowych wybuchów, uciekających tłumów, bezradnej armii i lekceważonych naukowców. Główną słabością filmu jest brak inwencji — powiela on stare klisze z produkcji wytwórni Toho, rozczarowując zarówno dawnych fanów, jak i nowych widzów. Wątły scenariusz i drewniane dialogi marnują dobrych aktorów, a jedynym udanym elementem pozostaje seria ładnie skomponowanych kadrów; całość okazuje się przede wszystkim przeraźliwie nudna.

Czytaj recenzję →

173👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Tajemnica Westerplatte

Konflikt dwóch oficerów o skrajnie odmiennych poglądach na dalszą obronę osamotnionego Westerplatte wydaje się fabularnym samograjem, jednak filmowi brakuje pomysłu na opowiedzenie tej historii. Świetni aktorzy snują się po planie, nie wiedząc, co grać, topografia placówki pozostaje do końca nieczytelna, a kilka udanych epizodów nie łączy się w większą całość. Winowajcą nie jest budżet — efekty wykonane za niewielkie pieniądze robią wrażenie — lecz zawalony scenariusz i dziwaczne pomysły na „nowoczesne” ujęcie historii.

Czytaj recenzję →

174👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Milion sposobów, jak zginąć na Zachodzie

Komedia o fajtłapowatym hodowcy owiec, który bezwiednie rozkochuje w sobie żonę najokrutniejszego rewolwerowca Zachodu. Najmocniejszą stroną filmu jest obsada: błyszcząca Charlize Theron, wyśmienity w roli czarnego charakteru Liam Neeson i jak zwykle zabawny Neil Patrick Harris. Główny zarzut to idiotyczna opowieść oraz słaby humor — dowcipy wystarczają najwyżej na półuśmiech, a każdy dobry pomysł reżysera i scenarzysty Setha MacFarlane'a natychmiast zostaje przysypany stertą żartów rodem z wychodka.

Czytaj recenzję →

175👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Magia w blasku księżyca

Znany demaskator fałszywych spirytystów jedzie na południe Francji, by zdemaskować piękną Amerykankę uchodzącą za utalentowane medium, lecz gdy jej moce zdają się autentyczne, wraz z frustracją rośnie w nim uczucie, a także przekonanie, że warto liczyć się ze zjawiskami duchowymi. Film Woody’ego Allena wypada banalnie, pretensjonalnie i bez przekonania, mimo niezłej obsady, a płytkie rozważania bohaterów o Bogu i sensie życia wypadają blado w zestawieniu z dawnymi dziełami reżysera, takimi jak „Miłość i śmierć”.

Czytaj recenzję →

176👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Tożsamość zdrajcy

Thriller szpiegowski, w którym agentka Alice (Noomi Rapace) próbuje uchronić Londyn przed biologicznym atakiem terrorystycznym, a amerykańskie i brytyjskie służby zamiast współpracować, zaczynają ze sobą konkurować. Główne słabości to wątła intryga i scenariusz na siłę poprawny politycznie; filmu nie ratują nawet weterani w mniejszych rolach, jak John Malkovich czy Toni Collette. Kompletnym nieporozumieniem jest obsadzenie Orlanda Blooma jako weterana z Iraku, a firmowanie tego bałaganu przez wytrawnego reżysera Michaela Apteda tylko zaskakuje.

Czytaj recenzję →

177👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Nowy wspaniały świat

Efektowna i dobrze zagrana serialowa adaptacja powieści Huxleya pokazuje kastowy Nowy Londyn, gdzie przymusowe szczęście podtrzymują soma, orgie i sieć kontroli Indra. Atutami są obsada i realizacja, lecz głównym zarzutem pozostaje zdrada ducha pierwowzoru: krytyka eugeniki ustępuje opowieści o buncie klasowym, John Dzikus zostaje zredukowany do jurnego barbarzyńcy, a miejsce wątków religijnych zajmują modne akcenty ideologiczne. W efekcie produkcja jest rozchwiana i nierówna, przez co nie odnajduje własnego tonu.

Czytaj recenzję →

178👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Q: Nadchodzi burza

Serial dokumentalny HBO przygląda się fenomenowi ruchu QAnon: oddaje głos jego zwolennikom oraz twórcom i właścicielom serwisu 8chan, a trzyletnie śledztwo ma ustalić tożsamość tajemniczego Q. Mimo rozmachu produkcji i dostępu do bohaterów słabością jest skupienie się na pytaniu, kim jest Q, zamiast na istotniejszym — w jakim celu i czyim interesom eskalacja ruchu mogła służyć. Pomijając możliwe manipulacje wokół QAnon, dokument rozczarowuje, a wnioski o wolności słowa budzą obawy o dalszą cenzurę w sieci.

Czytaj recenzję →

179👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Za zasłoną

Doświadczona agentka MI6 Imogen Salter (Elisabeth Moss) toczy grę w kotka i myszkę z Adilah El Idrissi (Yumna Marwan), najprawdopodobniej wysłanniczką ISIS — choć pewności co do jej roli brak. Akcja rozciąga się od Stambułu przez Paryż po Londyn. Główną słabością sześcioodcinkowego serialu jest jednak wtórność: Steven Knight, wzięty brytyjski scenarzysta zdolny wznosić się na wyżyny, tym razem grzęźnie w naśladowaniu „Killing Eve” i pośledniejszych thrillerów.

Czytaj recenzję →

180👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Indiana Jones i artefakt przeznaczenia

Piąta, zapowiadana jako ostatnia przygoda Indiany Jonesa łączy efektowny prolog z 1944 roku i intrygę wokół antycznego artefaktu Archimedesa z portretem starego, pogrążonego w żałobie bohatera oraz wyrachowanej Heleny Shaw. Atutami są cyfrowo odmłodzony Harrison Ford, sekwencja otwierająca i muzyka Johna Williamsa, ale całość to pozbawione duszy odcinanie kuponów. Główne zarzuty to irytujący, niesympatyczni bohaterowie, psychodrama zamiast beztroskiej przygody i obce serii mieszanie gatunków — niegodne pożegnanie ikony kina przygodowego.

Czytaj recenzję →

181👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Ród smoka: sezon 1

Prequel „Gry o tron” pokazuje dynastię Targaryenów u szczytu potęgi oraz rodzinny spór o sukcesję Żelaznego Tronu, zapowiadający wojnę domową. Atutami są kapitalna strona wizualna i powrót do znanych miejsc w zupełnie innym, letnim nastroju, a jedyną fascynującą postacią jest Daemon Targaryen w popisowym wykonaniu Matta Smitha. Głównymi słabościami są jednak mało skomplikowana, telenowelowa intryga, brak humoru, niecharyzmatyczni bohaterowie i jednowymiarowe prokobiece przesłanie — całość wypada jak „Gra o tron” w wersji light.

Czytaj recenzję →

182👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Polityka

Sześcioczęściowa satyra Patryka Vegi przedstawia karykatury czołowych postaci polskiej sceny politycznej — przede wszystkim rządzącej prawicy, w znacznie mniejszym stopniu opozycji. Główną słabością filmu jest wtórność: zamiast zapowiadanej demaskacji kulis władzy powtarza obiegowe żarty, plotki i medialne oskarżenia w jednostronnej optyce. Istotne zarzuty to również nuda i niemal całkowity brak humoru, a także wulgarność i przekraczanie granic dobrego smaku, m.in. w scenach obscenicznych i raniących uczucia religijne.

Czytaj recenzję →

183👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Small World

Policjant Robert Goc, dręczony wyrzutami sumienia po porwaniu małej Oli, latami tropi międzynarodową siatkę pedofilską i handlarzy ludźmi przez Rosję, Ukrainę, Wielką Brytanię i Tajlandię. Mimo ważnego tematu, mocnego segmentu rosyjskiego z wyrazistymi rolami zagranicznych aktorów i kilku wstrząsających scen film pozostaje kinowym półproduktem. Główne zarzuty to nierówny scenariusz, amatorska realizacja części brytyjskiej, epatowanie obrzydzeniem zamiast budowania napięcia oraz brak producenckiej dyscypliny.

Czytaj recenzję →

184👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Ratched

Serial Netflixa „Ratched” to prequel „Lotu nad kukułczym gniazdem” — makabryczna opowieść o przeszłości siostry Ratched, Wielkiej Oddziałowej znanej z powieści Kena Keseya i filmu Miloša Formana. Głównym zarzutem jest schematyczne dopisywanie ckliwej przeszłości kultowemu czarnemu charakterowi w pogoni za kobiecą odpowiedzią na sukces „Jokera”. Serial próbuje przekonać, że przemianę bohaterki zrodziło nietolerancyjne, patriarchalne społeczeństwo odmawiające akceptacji lesbijkom i innym ludziom o dobrych sercach. Całości nie warto polecić.

Czytaj recenzję →

185👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

The Crown: sezon 5

Piąty sezon sagi o brytyjskiej rodzinie królewskiej rządzi się prawami bajki o skrzywdzonej księżniczce: Diana (Elizabeth Debicki) jest piękniejsza i bardziej bajkowa niż w rzeczywistości, a domniemani krzywdziciele wypadają odrażająco – Elżbieta II (Imelda Staunton) ma charyzmę sklepikarki, a Jonathan Pryce gra skarlałą wersję księcia Filipa. Główną słabością jest odrzucenie historycznej rzetelności, m.in. przez wątek rzekomego spisku księcia Karola przeciw matce, choć Dominic West wypada w tej roli dobrze.

Czytaj recenzję →

186👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Willow

Odcinkowa kontynuacja klasyki fantasy z 1988 roku na pozór ma wszystko: powracających bohaterów z małym czarodziejem Willowem na czele, humor i budżet. Odczuwalny jest jednak brak Vala Kilmera, walczącego z chorobą odtwórcy roli Madmortigana z pierwowzoru Rona Howarda i George'a Lucasa. Głównym zarzutem wobec serialu jest wprowadzenie przez Disney+ do baśniowej opowieści wątku romansu księżniczki z rycerką, co sprawia, że początkowy entuzjazm szybko opada. Mimo to produkcja doczekała się już zamówienia drugiego sezonu.

Czytaj recenzję →

187👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Hamnet

Melodramat Chloé Zhao przedstawia małżeństwo Williama Szekspira i Agnes Hathaway oraz spekulacyjną tezę, że „Hamlet” zrodził się z traumy po śmierci ich syna. Mimo sprawnej reżyserii, znakomitych zdjęć Łukasza Żala i dobrego aktorstwa film pozostaje sztuczny i pretensjonalny — obraz oscarowy, który gra na emocjach i tylko udaje, że mówi coś ważnego. Główne zarzuty to sprowadzenie geniuszu dramaturga do traumy, emocjonalny szantaż oraz przeciwstawienie pogańskiej natury cywilizacji, umniejszające Szekspira na rzecz mistycznie ukazanej Agnes.

Czytaj recenzję →

188👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Nowy styl

Serial zestawia Christiana Diora z Coco Chanel we Francji pod niemiecką okupacją, a w obsadzie obok Bena Mendelsohna i Juliette Binoche pojawiają się John Malkovich i gościnnie Glenn Close. Mimo gwiazdorskiego składu produkcja tonie pod ciężarem kiepskich dialogów, fatalnych akcentów i historycznych nieścisłości. Istotny zarzut to spłycenie realiów okupacji, sprowadzonych niemal do trudności z szyciem sukienek, przez co sceny pomyślane jako wzruszające i poważne przypominają parodie z „Saturday Night Live”.

Czytaj recenzję →

189👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Tajemnica Laketop

Miniserial Jane Campion śledzi detektyw Robin Griffin (Elizabeth Moss), która na nowozelandzkim pustkowiu bada zniknięcie ciężarnej 12-letniej Tui, skrywającej tożsamość ojca dziecka, w pogrążonym w mrocznych sprawach miasteczku Laketop. Serial buduje pogłębione charaktery, powoli prowadzoną intrygę i sugestywną atmosferę napięcia między postaciami, na co współczesne kino rzadko ma dziś czas. Zderzenie pięknej scenerii z mrocznymi sprawami mieszkańców daje bardzo udany efekt, a sposób prowadzenia opowieści urzeka mimo spokojnego tempa.

Czytaj recenzję →

190👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gra o tron: sezon 6

Szósty sezon serialu wyprzedza już fabułę znaną z powieści i przynosi punkty zwrotne dla większości bohaterów, z Cersei Lannister na czele – waży się los Jona Snowa, a widz śledzi też, na kim oprze się Daenerys w dążeniu do podboju Westeros. Retrospekcje z udziałem okaleczonego Brandona odsłaniają sekrety przeszłości, a losy pozostałych przy życiu Starków trzymają w napięciu. Sezon wyróżnia się rozmachem dziewiątego odcinka, „Bitwy bękartów”, będącego starciem o panowanie nad Winterfell.

Czytaj recenzję →

191👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Królowie lata

Szesnastoletni Joe i Patrick, zmęczeni szkołą, dziewczynami i coraz mniej zrozumiałymi rodzicami, wraz z ekscentrycznym Biaggiem budują w lesie własnoręczną chatę bez prądu i wody, przekonani, że samodzielne życie uczyni z nich mężczyzn. Film jest ciepłą, zabawną i mądrą opowieścią o dorastaniu, która mimo wielokrotnie ogrywanego tematu potrafi wydobyć z niego świeżość. Mocnym punktem jest też tragikomiczna kreacja Moisesa Ariasa jako Biaggia.

Czytaj recenzję →

192👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Breaking Bad: sezon 1

Breaking Bad opowiada o śmiertelnie chorym na raka nauczycielu chemii, który zaczyna produkować metamfetaminę, by zabezpieczyć rodzinę po własnej śmierci, łącząc obyczajowy dramat z czarnym humorem kryminału w klimacie przypominającym film braci Coen. Pierwsze, mocno makabryczne odcinki bywają trudne w odbiorze, ale to w tym sezonie rozstawiani są bohaterowie i ustalany ton historii. Pełna przemiana głównego bohatera z sympatycznego nieudacznika w odpychającego przestępcę ujawnia się dopiero w kolejnych sezonach tego głośnego serialu.

Czytaj recenzję →

193👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gra o tron: sezon 7

Siódmy sezon serialu, choć skrócony do siedmiu odcinków, nadrabia to wagą przedstawionych wydarzeń. Daenerys wraz z armią Dothraków dociera wreszcie do Westeros, a na dalekiej północy armia umarłych zbliża się do Muru, mimo że wielkie rody wciąż toczą własne rozgrywki polityczne. Fabuła wyszła już poza wydarzenia znane z powieści George'a R.R. Martina, więc każdy odcinek przynosi zaskoczenia, a sezon kończy się w momencie, gdy starcie lodu z ogniem wydaje się nieuniknione.

Czytaj recenzję →

194👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Pustkowie

Fikcyjne miasteczko Pustina na polsko-czeskim pograniczu ma zniknąć pod odkrywką węgla, a w tle walki o jego przyszłość ginie bez śladu czternastoletnia córka broniącej miejscowości starosty. Śledztwo policyjne i prywatne poszukiwania rodziców odsłaniają skrywane sekrety mieszkańców. Serial wyróżnia się gęstym, precyzyjnym scenariuszem, wiarygodnymi postaciami i posępnym, spójnym stylem wizualnym, a znakomita Zuzana Stivínová gra rolę starosty. To też realistyczny obraz prowincji i przypowieść o braku porozumienia między rodzicami a dziećmi.

Czytaj recenzję →

195👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Sherlock, sezon 4

Czwarty sezon „Sherlocka” po kontrowersyjnym specjalu „Upiorna panna młoda” wraca do sprawdzonej formuły znanej z wcześniejszych sezonów, tym razem w postaci trzech półtoragodzinnych filmów. Twórczo przetworzone wątki z opowiadań Arthura Conan Doyle’a, w tym „Sześciu popiersi Napoleona” i „Umierającego detektywa”, splatają się z osobistym wątkiem narodzin dziecka Watsonów oraz nowymi tajemnicami dotyczącymi przeszłości Mary i relacji Mycrofta z Sherlockiem.

Czytaj recenzję →

196👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Moonlight

Trzyczęściowa historia Chirona ukazuje jego dzieciństwo i dorastanie w ubogiej dzielnicy Miami oraz wczesną dorosłość w Atlancie, naznaczone trudną relacją z uzależnioną matką, szkolną przemocą i przyjaźnią z dilerem Juanem, który staje się dla niego namiastką ojca. Reżyser unika agitacyjnego tonu, stawiając na wrażliwość, sugestywne zdjęcia, niemal niewidoczny montaż i oszczędną muzykę, a trzej aktorzy grający Chirona tworzą przekonującą iluzję jednej postaci. To wysmakowane, ambitne kino z sercem o wyobcowaniu i miłości.

Czytaj recenzję →

197👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Black Mirror: sezon 4

Czwarty sezon antologii, już pod skrzydłami Netflixa, zyskuje na budżecie i poczuciu humoru, eksplorując najbliższą przyszłość i to, jak technologia zmienia życie – zwykle na gorsze. Wyróżniają się ponura kpina z wirtualnej rzeczywistości w „USS Callister”, kryminalna intryga z maszynką do odczytywania wspomnień w „Crocodile”, randkowanie przez aplikacje w „Hang the DJ” oraz klasyczny w duchu „Twilight Zone” finał „Black Museum”. Najsłabiej wypada odcinek o psach-robotach, całość utrzymuje jednak poziom wyraźnie powyżej średniej.

Czytaj recenzję →

198👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gra o tron: sezon 3

Trzeci sezon serialowej adaptacji bestsellerowej sagi George’a R.R. Martina utrzymuje wysoki poziom, stawiając na wiarygodny świat i mnóstwo zapadających w pamięć postaci zamiast kosztownych, epickich panoram. Scenarzyści budują napięcie słowną szermierką i skomplikowanymi relacjami między bohaterami uwikłanymi w bezwzględną walkę o władzę, która miażdży jej uczestników. Mimo brutalności fabuły produkcji udaje się zachować literacki sense of wonder, co czyni ją niezwykłą opowieścią.

Czytaj recenzję →

199👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gra o tron: sezon 4

Czwarty sezon przynosi wyraźne przetasowania kluczowych wątków: Lannisterowie wpadają w coraz większe tarapaty, a w Królewskiej Przystani pojawiają się nowi pretendenci do władzy i zemsty. Najbardziej efektowny jak dotąd odcinek pokazuje atak dzikich na Mur, a Daenerys ostatecznie przeistacza się w prawdziwą królową. Widzowie znający fabułę wyłącznie z ekranu mają mnóstwo powodów do satysfakcji, choć miłośnicy powieści George'a R.R. Martina coraz wyraźniej dostrzegają, jak serial oddala się od książkowego pierwowzoru.

Czytaj recenzję →

200👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Tabu: sezon 1

James Keziah Delaney wraca do Londynu w 1814 roku, by przejąć spadek po zmarłym ojcu i zmierzyć się z Kompanią Wschodnioindyjską oraz Koroną, które rywalizują o cenne prawa do cieśniny Nootka. Tom Hardy tworzy intensywną, pełną mroku kreację budzącą jednocześnie lęk i fascynację, a Jonathan Pryce jako jego przeciwnik oraz starannie dobrana obsada dodają serialowi ciężaru. Brudna, sugestywna wizja XIX-wiecznej Anglii i nastrojowy klimat czynią z serialu efektowną opowieść o zemście, choć finał zawiera kilka fałszywych tonów.

Czytaj recenzję →

201👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Breaking Bad: sezon 2

Drugi sezon jednego z najlepszych seriali telewizyjnych ostatniej dekady ujawnia wreszcie kierunek całej opowieści, pokazując fascynującą, powolną przemianę Waltera White’a. Bohater, dotąd zabawny i żałosny w roli amatora wśród prawdziwych przestępców, staje się kimś zupełnie innym, za każdym razem tłumacząc sobie, że to tylko drobne ustępstwo wywołane potrzebą chwili. Genialna rola Bryana Cranstona sprawia, że ta nieodwracalna droga w stronę mroku staje się wyjątkowo wciągająca do obejrzenia.

Czytaj recenzję →

202👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Olive Kitteridge

Miniserial HBO na podstawie nagrodzonej Pulitzerem powieści Elizabeth Strout opowiada o radościach i smutkach starzejącej się nauczycielki z małego miasteczka w stanie Maine. Produkcja zebrała liczne wyróżnienia, w tym nominacje do Złotego Globu, przede wszystkim za fantastyczną główną rolę Frances McDormand. To historia niekrzykliwa i daleka od efekciarstwa, traktująca widza poważnie – dramat obyczajowy pierwszej klasy, dla którego forma miniserialu okazała się trafnym wyborem.

Czytaj recenzję →

203👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wind River. Na przeklętej ziemi

W rezerwacie Wind River zostaje zamordowana młoda Indianka, a śledztwo prowadzą agentka FBI oraz miejscowy myśliwy, uznawany przez społeczność za swojego. Historia jest inteligentnie poprowadzona i świetnie sfilmowana na tle surowych, zimowych górskich krajobrazów, a wątek kryminalny skrywa poruszającą opowieść o stracie, poczuciu winy i niesprawiedliwości, która najmocniej dotyka rdzennych mieszkańców Ameryki. Twórca „Sicario” i „Aż do piekła” udowadnia tu spory talent reżyserski, a całość broni się świetnie bez ładunku politycznego.

Czytaj recenzję →

204👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Kroniki Times Square: sezon 2

Drugi sezon przenosi akcję o pięć lat do przodu, do roku 1978, gdy władze chcą oczyścić Times Square, a na horyzoncie pojawiają się ambitne plany przebudowy okolicy. Lori odchodzi od prostytucji i buduje karierę reżyserki filmów porno, a Vince prowadzi popularny klub disco. To przede wszystkim opowieść o walce o niezależność - kobiecej emancypacji, biznesowej samodzielności i wyzwalaniu się z toksycznych relacji - a przemiany branży pornograficznej stają się szerszym komentarzem społecznym.

Czytaj recenzję →

205👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gra o tron: sezon 5

Piąty sezon „Gry o tron” pod koniec zaczyna wyprzedzać fabułę znaną z książek George’a R.R. Martina, zmieniając część wątków na potrzeby telewizji, ale produkcja HBO wciąż pozostaje jednym z najlepszych seriali na rynku. Sezon śledzi powrót Sansy do Winterfell, północną wyprawę króla Stannisa oraz nabierającą rozmachu inwazję nieumarłych Innych, a także coraz trudniejsze rządy Daenerys w Meereen i bezczelne riposty Tyriona. W Królewskiej Przystani Lannisterowie muszą zmierzyć się z nowym zagrożeniem – religijnym ruchem Braci Ubogich.

Czytaj recenzję →

206👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Piraci: sezon 4

Prequel „Wyspy skarbów” pokazuje losy kapitana Flinta, Johna Silvera i mieszkańców pirackiego Nassau, rywalizujących o hiszpańskie skarby, którzy z czasem wikłają się w spór z imperium brytyjskim o wolną republikę piratów i wyzwolonych niewolników. Choć pierwszy sezon bywa rozwlekły, serial szybko nabiera rozmachu, oferując barwne postacie, zaskakujące zwroty akcji i wciągającą ewolucję relacji Flinta z Silverem. Twórcy do końca odkładają nawiązania do powieści Stevensona, dzięki czemu historia zyskuje własną tożsamość.

Czytaj recenzję →

207👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Barry: sezon 1

Barry, płatny zabójca zmęczony swoim fachem, podczas zlecenia w Los Angeles trafia do amatorskiej szkoły aktorskiej i odkrywa w sobie talent, co budzi w nim marzenie o odmianie życia. Wśród ambitnych, choć niezbyt utalentowanych adeptów aktorstwa i ich pozującego na mędrca nauczyciela Cousineau, granego przez Henry'ego Winklera, znajduje ciepło, ale wciąż jest związany z czeczeńską mafią, co szybko wciąga go w coraz większe kłopoty. Ta czarna, ironiczna komedia o złudzeniach i niespełnionych ambicjach klimatem przypomina kino braci Coen.

Czytaj recenzję →

208👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Pierwszy człowiek

Film Damiena Chazelle'a pokazuje misję Apollo jako trudny i gorzki wysiłek, skryty za propagandowymi zdjęciami fetowanych astronautów - pełen potu, krwi, łez i osobistych poświęceń. W przeciwieństwie do kowbojskiego wydźwięku wcześniejszego filmu o podboju kosmosu, reżyser stawia na mroczną, szczerą narrację. Ryan Gosling jako Neil Armstrong tworzy mocną kreację, a Claire Foy w roli jego żony wypada równie dobrze. To jeden z mocno niedocenionych filmów 2018 roku.

Czytaj recenzję →

209👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Kubo i dwie struny

Morska burza wyrzuca na brzeg tajemniczą kobietę i jej małego, jednookiego syna Kubo, który dzięki magicznemu talentowi do opowiadania historii opiekuje się matką, nie znając powodu ich ucieczki. By poznać odpowiedzi, wyrusza po magiczną zbroję w towarzystwie ożywionego talizmanu i żuka-samuraja. Zrealizowany w tradycyjnej animacji poklatkowej obraz studia znanego wcześniej z „Koraliny” i „ParaNormana” przenosi w zachwycający świat feudalnej Japonii i japońskich baśni, stanowiąc jeden z najlepszych animowanych filmów ostatnich lat.

Czytaj recenzję →

210👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy

Pierwszy epizod sagi nakręcony bez George'a Lucasa i pierwszy pod szyldem Disneya rozgrywa się już po wydarzeniach „Powrotu Jedi”, łącząc nowych bohaterów ze znajomymi twarzami. Film odtwarza klimat oryginalnej trylogii z dużą pieczołowitością, sprawnie wykorzystując rozpoznawalne motywy fabularne. Księżniczka Leia pojawia się już jako postać w podeszłym wieku, za to Han Solo w wykonaniu Harrisona Forda kradnie każdą scenę. Przekazanie serii w nowe ręce okazało się nadspodziewanym sukcesem.

Czytaj recenzję →

211👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Księga życia

Manolo i Joaquin rywalizują o względy Marii, nie podejrzewając, że ich losy są elementem zakładu między władcami zaświatów La Muerte i Xibalbą. Film zachwyca niezwykle bogatą kolorystyką, energiczną animacją w szalonym tempie oraz zaskakującymi, przerobionymi coverami znanych przebojów rockowych i popowych. Mimo wyraźnego ładunku dydaktycznego dotyczącego roli kobiet i empatii wobec zwierząt, humor, często czarny, sprawia, że produkcja ani przez chwilę nie nuży.

Czytaj recenzję →

212👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Roma

Czarno-biały film Alfonso Cuaróna, oparty na jego wspomnieniach z dzieciństwa, opowiada o życiu służącej Cleo w domu w Mexico City początku lat 70., gdzie rozpada się małżeństwo pani domu, a w tle narasta napięcie polityczne. To realizacyjny majstersztyk – precyzyjny, intymny i wizualnie zachwycający, uwspółcześniający język dawnego kina czarno-białego zamiast go nostalgicznie naśladować. Mimo głosów nazywających film arcydziełem bez zastrzeżeń, wypada on jako dzieło pełniejsze i bardziej samodzielne niż porównywana z nim „Zimna wojna”.

Czytaj recenzję →

213👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wielka szóstka

Nagrodzona Oscarem animacja Disneya łączy amerykańską i japońską popkulturę w mieście San Fransokyo. Młody konstruktor robotów Hiro, namówiony przez starszego brata, porzuca nielegalne walki uliczne i wraz z grupą przyjaciół tworzy nietypową drużynę superbohaterów, której sercem staje się medyczny robot Baymax, szybko przyswajający także sztuki walki. Produkcja sprawdza się jako komedia, a sceny akcji potrafią wzruszyć bardziej niż niejeden „poważny” film o superbohaterach, mimo pewnej wtórności w warstwie fabularnej.

Czytaj recenzję →

214👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Anihilacja

Alex Garland przenosi na ekran przekombinowaną, postmodernistyczną powieść Jeffa VanderMeera, tworząc nastrojową opowieść o nadchodzącej zagładzie i siłach, którym ludzkość nie jest w stanie się przeciwstawić. Reżyser „Ex Machiny” trafił z obsadą i łączy sceny przepiękne z absolutnie przerażającymi, kręconymi z talentem porównywalnym do „Obcego” czy „The Thing”. Intryga bywa nieco mętna, a efekty specjalne w finale nie są najlepsze, ale to mimo wszystko wydarzenie przywodzące na myśl „Solaris” i „Piknik na skraju drogi”.

Czytaj recenzję →

215👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wdowy

Po tragicznej śmierci mężów, specjalistów od napadów na banki, wdowy postanawiają wykorzystać ich gotowe plany i same przeprowadzić skok, do czego skłania je również trudna sytuacja finansowa. Amerykańska wersja brytyjskiego serialu dokłada wątek polityczno-korupcyjny i mocno akcentuje emancypację bohaterek, łącząc kryminalną fabułę z opowieścią o stracie i zdradzie. Imponuje reżyseria Steve'a McQueena, a gra aktorska - zwłaszcza Violi Davis i Elizabeth Debicki - należy do najmocniejszych stron produkcji.

Czytaj recenzję →

216👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Zrodzony w ogniu

Christian Bale wciela się w spawacza Russella, który po wyjściu z więzienia i utracie niemal wszystkiego próbuje odnaleźć brata żołnierza (Casey Affleck), zaginionego w niejasnych okolicznościach, potwierdzając, jak dobrym jest aktorem. Kameralny dramat kryminalny rozgrywa się w industrialnym, przygnębiającym świecie ekonomicznej i moralnej depresji przy melancholijnej muzyce Pearl Jam, gdzie każdy radzi sobie sam, a sprawiedliwość wymierza się własnoręcznie. Zawiedzione nadzieje i stracone złudzenia bolą tu bardziej niż siniaki.

Czytaj recenzję →

217👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Nędznicy

Sześcioodcinkowa produkcja BBC przenosi na ekran powieść Wiktora Hugo z należytą atencją, rezygnując z rewolucyjnej agitacji na rzecz wiernego oryginałowi przesłania o miłosierdziu i ofiarowaniu samego siebie jako drodze do lepszego świata. Mimo konieczności skompresowania rozległej fabuły do sześciu godzin, adaptacja zachowuje ducha książki. Dominic West tworzy znakomitego Jeana Valjeana, dorównuje mu wzruszająca Lily Collins jako Fantine, a Olivia Colman i Adeel Akhtar w rolach małżeństwa Thénardierów kradną sceny na drugim planie.

Czytaj recenzję →

218👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Parauszek i przyjaciele

Kukiełkowy serial łódzkiego studia Se-ma-for to pierwsza od lat oryginalna polska animacja lalkowa i triumfalny powrót do tradycji, która rozsławiła rodzimych animatorów na świecie. Seria śmiało dorównuje klasyce pokroju „Misia Uszatka” czy „Colargola”, oferując proste, zabawne i dydaktyczne historie z Naszego Lasu podane ze sporą dawką ciepła i piękną plastyczną formą, bez udawania dorosłej rozrywki w dziecięcym przebraniu. Produkcję docenia się też za granicą – kupują ją zagraniczne telewizje, a na rynku dostępne są już cztery płyty DVD.

Czytaj recenzję →

219👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wolny strzelec

Louis Bloom porzuca drobne złodziejstwo dla kariery wolnego strzelca dostarczającego telewizji drastyczne nagrania - bez sumienia, dzięki czemu jego materiał bije konkurencję. Perfekcyjnie manipuluje zatrudnionym przez siebie biedakiem, oszukuje policję i owija sobie wokół palca szefową nocnej zmiany w podrzędnej stacji telewizyjnej. Dan Gilroy jako reżyser i scenarzysta stawia niewygodne pytanie, czy widzowie łaknący krwawych materiałów i media chowające się za hasłem „ludzie tego chcą” nie są równie potworni jak jego bohater.

Czytaj recenzję →

220👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Big Short

Film zgrabnie łączy trzy wątki: przystępnie tłumaczy zawiłości kredytów, obligacji i swapów, opowiada historie nielicznych ludzi, którzy przewidzieli krach na amerykańskim rynku nieruchomości, i pokazuje, dlaczego tak wielu ludzi dało się długo oszukiwać. Twórcy sięgają po pomysłowe, kabaretowe chwyty, by ułatwić widzom zrozumienie finansowego żargonu, a wyśmienita obsada z Christianem Bale'em i Steve'em Carellem na czele dopełnia całości.

Czytaj recenzję →

221👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Dolina Krzemowa: sezon 2

Nagła śmierć głównego inwestora otwiera drugi sezon i zmusza twórców systemu kompresji plików Pied Piper do szukania nowego finansowania. W tle pojawia się barwna galeria nowych postaci - ekscentryczny miliarder, niebieskowłosa programistka i osobliwy prawnik - które szybko zdobywają sympatię widzów. Ekipa musi też bronić praw do własności intelektualnej przed gigantem Hooli i konkurencją czyhającą na jej pomysły. To jedna z lepszych komedii napisanych dla telewizji w ostatniej dekadzie.

Czytaj recenzję →

222👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

American Hustle

Genialny oszust zwerbowany przez FBI do łowienia innych oszustów staje się punktem wyjścia do mądrej, wielowarstwowej opowieści. Inteligentny scenariusz pełen nieoczywistego humoru znajduje perfekcyjnych wykonawców w brawurowo zagranej obsadzie z Christianem Bale, Amy Adams, Bradleyem Cooperem i Jennifer Lawrence. Film oferuje uwodzicielski portret końca lat 70., prowokacyjne pytania o oszustwo przenikające politykę, biznes i wymiar sprawiedliwości oraz psychologiczną prawdę o zaufaniu i zdradzie w relacjach międzyludzkich.

Czytaj recenzję →

223👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Teoria wszystkiego

Brytyjska biografia znakomitego fizyka Stephena Hawkinga, oparta na wspomnieniach jego pierwszej żony, łączy wątki naukowe z poruszającym kinem obyczajowym. Największą siłą filmu jest aktorstwo – rola zmagającego się ze stwardnieniem zanikowym bocznym naukowca przyniosła Eddiemu Redmayne'owi Oscara, a Felicity Jones nominację za kreację jego żony. Dla większego dramatyzmu nieco wyolbrzymiono ubóstwo bohaterów, a całość ogląda się znakomicie jako hymn na cześć ludzi, którzy się nie poddają, i hołd dla siły ludzkiej woli i umysłu.

Czytaj recenzję →

224👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Lion. Droga do domu

Prawdziwa historia pięcioletniego Saroo, który przez zbieg okoliczności trafia z centralnych Indii do oddalonej o 1,5 tys. km Kalkuty, zostaje uznany za sierotę i adoptowany przez rodzinę z Tasmanii, a po ćwierćwieczu próbuje odnaleźć biologiczną rodzinę. Pierwsza połowa filmu to sugestywny obraz życia w Indiach, druga - próba zmierzenia się z trudnymi pytaniami o tożsamość. Chłopiec rozdarty między kulturami oraz obie matki zyskują tu wymiar bohaterów tragicznych - to kino mądrzejsze, niż sugerowałaby etykietka ekranizacji bestsellera.

Czytaj recenzję →

225👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Baranek Shaun

Znudzone monotonią farmy owce chcą zafundować sobie dzień wolny, ale żart wymyka się spod kontroli: farmer traci pamięć i trafia do wielkiego miasta, pies wpada w łapy hycla, a dom opanowują świnie. Shaun rusza więc na ratunek, a za nim całe stado. Ta pełna slapstickowego humoru animacja bawi do łez, a jedynym mankamentem jest nieco rutynowy, mało emocjonujący finał.

Czytaj recenzję →

226👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

I tak cię kocham

Nominowany do Oscara scenariusz stawia na błyskotliwe, gadane dialogi – pierwsza część historii pakistańskiego komika i jego amerykańskiej sympatii przypomina filmy Woody’ego Allena i sitcomy w stylu „Kroniki Seinfelda”, w drugiej ta miłosna historia zmienia się w utrzymany w takcie melodramat. Poza romansem film pokazuje kulturową odmienność, wątki rasizmu, trudne relacje z rodzicami i spóźnione dojrzewanie, a fabuła czerpie z autentycznych doświadczeń, w tym z tego, jak główny aktor poznał i poślubił swoją żonę.

Czytaj recenzję →

227👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wielkie nadzieje

Miniserial BBC po raz kolejny sięga po powieść Dickensa, tym razem przesuwając ciężar opowieści z Pipa na rezydencję Satis, gdzie panna Havisham wychowuje Estellę. Uwagę zwraca odważna obsada – Gillian Anderson jako ekscentryczna Havisham, Ray Winstone w roli zbiegłego skazańca Magwitcha oraz młodzi Douglas Booth i Vanessa Kirby, łączący plebejskość z wrażliwością w rolach Pipa i Estelli. Scenariusz Sarah Phelps sprawnie kondensuje rozległą powieść w dwie i pół godziny, nie zawodząc nawet wiernych czytelników pierwowzoru.

Czytaj recenzję →

228👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Disaster Artist

To oparta na faktach opowieść o Tommym Wiseau, ekscentrycznym twórcy pozbawionym talentu do pisania, gry i reżyserii, który nakręcił tak fatalny film „The Room”, że stał się on kultowy i przyniósł mu sławę. Historia skupia się na przyjaźni i lojalności między Wiseau a aktorem Gregiem Sestero, budując tragikomiczny portret człowieka, który wbrew wszystkiemu realizuje marzenie o karierze, nie dostrzegając własnych ograniczeń. Upór i wierność marzeniu nie czynią z niego prawdziwego artysty, ale też nie zasługują na pogardę.

Czytaj recenzję →

229👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Deadwood: Film

Trzynaście lat po niedokończonym serialu HBO (2004–2006) pełnometrażowy film przynosi jego epilog z udziałem całej obsady. Akcja toczy się w 1889 roku, gdy Deadwood świętuje przyłączenie do Dakoty Południowej, a powrót milionera Hearsta prowadzi do kolejnej konfrontacji szeryfa Setha Bullocka (znakomity Timothy Olyphant) z Alem Swearengenem (bezbłędny Ian McShane). Lekcja jest wymowna: prawdziwe zagrożenie dla miasteczka leży nie w dzikim Zachodzie, lecz w polityce i wielkim biznesie. Początek bywa nużący, ale reszta broni się znakomicie.

Czytaj recenzję →

230👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Detektyw: sezon 3

Zaginięcie rodzeństwa Purcellów w Arkansas w 1980 roku splata losy detektywów Wayne'a Haysa i Rolanda Westa na przestrzeni trzech dekad, a wielowarstwową opowieść komplikuje postępująca demencja głównego bohatera, podważająca wiarygodność jego wspomnień. Fabularna układanka poprowadzona jest z wielką zręcznością, a prywatne życie detektywów okazuje się splecione ze sprawą. Największym atutem jest hipnotyzująca, wybitna kreacja Mahershali Alego, który przyćmiewa nawet solidnie grającego u jego boku Stephena Dorffa.

Czytaj recenzję →

231👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Detektyw: sezon 1

Serial opowiada o dwóch policjantach z Luizjany, którzy w 1995 roku prowadzą śledztwo w sprawie wyjątkowo wymyślnego, rytualnego morderstwa młodej kobiety, wskazującego na seryjnego zabójcę, a w 2012 roku, jako postarzali mężczyźni, osobno relacjonują swoją wersję wydarzeń. Produkcję wyróżnia perfekcyjne aktorstwo i uwodzicielskie, długie ujęcia, zmieniające Luizjanę w odrealnioną krainę zła. Zamiast typowych strzelanin pojawiają się rozmowy o filozofii i percepcji rzeczywistości, co czyni ten nietypowy serial ucztą dla smakoszy gatunku.

Czytaj recenzję →

232👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Dom, który zbudował Jack

Tytułowy Jack (Matt Dillon), seryjny morderca, opowiada o swoich zbrodniach Wergiliuszowi (Bruno Ganz), który prowadzi go przez kolejne kręgi piekła. Lars von Trier pokazuje okrucieństwo wprost, bez sugestii, co podczas pokazu w Cannes skłoniło blisko sto osób do opuszczenia sali. Mimo to brutalne obrazy składają się w przejmujący moralitet i bezlitosną diagnozę chorób cywilizacji, bez taryfy ulgowej dla widza, bohaterów czy świata.

Czytaj recenzję →

233👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Faworyta

Na dworze królowej Anny rozgrywa się kostiumowy dramat o władzy i namiętności, w którym dwie kobiety rywalizują o względy monarchini. Olivia Colman tworzy niezwykłą, wielowymiarową kreację cierpiącej, zakochanej i samolubnej władczyni, znakomicie wspieraną przez Emmę Stone i Rachel Weisz. To autorskie kino Yorgosa Lanthimosa – przejmujące, przenikliwe i dające do myślenia – które mimo niewielkiego budżetu wiarygodnie odtwarza osiemnastowieczną Anglię, bywa porównywane do „Barry’ego Lyndona” Kubricka.

Czytaj recenzję →

234👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

House of Cards: sezon 1

Serial o bezwzględnie ambitnym Franku Underwoodzie, który przepycha się na szczyt amerykańskiej polityki, zyskuje pełnię dzięki oglądaniu wszystkich odcinków naraz - twórcy nie muszą powtarzać wątków, a subtelna ewolucja bohaterów staje się w pełni widoczna. Pod względem dramatycznej intensywności to jeden z najlepszych seriali ostatnich lat, ustępujący jedynie „Breaking Bad”. Kevin Spacey buduje grozę swojej postaci drobnymi grymasami twarzy i długo zawieszanymi spojrzeniami, potwierdzając klasę aktora najwyższej próby.

Czytaj recenzję →

235👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Lobster

W niedalekiej przyszłości samotni trafiają do specjalnego ośrodka, gdzie mają miesiąc na znalezienie partnera – inaczej czeka ich zamiana w zwierzę. Ta kafkowsko-toporowska wizja świata prowadzi bohatera od uległości wobec systemu do buntu wśród żyjących w lesie odszczepieńców. Poruszający i okrutny zarazem obraz stawia pytania o granice, jakie człowiek gotów jest przekroczyć dla akceptacji i miłości, oraz o szczerość motywacji stojących za poszukiwaniem uczucia.

Czytaj recenzję →

236👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Lawa

„Lawa” to hipnotyzująca filmowa opowieść o „Dziadach” Adama Mickiewicza, uznawana za jedno z najważniejszych polskich dzieł ostatniego półwiecza. To ostatni film w reżyserskiej karierze Tadeusza Konwickiego, twórcy związanego z polską szkołą filmową i scenarzysty takich dzieł jak „Faraon” czy „Austeria”. Nietypowa forma kolażu broni się znakomicie, aktorstwo jest wyśmienite, a obraz mimo upływu lat nie stracił nic ze swojej siły i wciąż daje widzowi bogaty materiał do przemyśleń.

Czytaj recenzję →

237👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wszystko stracone

Reżyser „Chciwości” buduje film wokół jednego aktora – Roberta Redforda, który samotnie walczy o przetrwanie na bezkresnym Oceanie Indyjskim. To kreacja wybitna, dzięki której produkcja wykracza poza schemat kina survivalowego w stylu „Cast Away” i, podobnie jak proza Hemingwaya czy Londona, opowiada o czymś więcej niż zmaganiu człowieka z żywiołem. Bezimienny bohater, określany jedynie jako „our man”, staje się reprezentantem sytego i rozpieszczonego świata, a jego walka o życie nabiera wymiaru metafory społeczno-ekonomicznej.

Czytaj recenzję →

238👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Księżniczka Kaguya

Księżniczka Kaguya to filmowa adaptacja japońskiej baśni o dziecku znalezionym w łodydze bambusa, które opiekunowie starają się wychować na księżniczkę. Fabuła łączy baśniową fantazję z zaskakującym zwrotem dotyczącym korzeni bohaterki, satyrę na przysposabianie znajdki do życia księżniczki oraz wątek miłosny. Stylizowana na akwarelę animacja odchodzi od rozpoznawalnego stylu Ghibli. Film przegrał o Oscara dla najlepszej animacji z „Wielką szóstką”, choć artystycznie należał do najlepszych nominowanych, obok „Sekretów morza”.

Czytaj recenzję →

239👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

3 nie z tej ziemi: Opowieści z Arkadii

Serial animowany wymyślony przez Guillermo del Toro rozszerza uniwersum „Łowców trolli” o losy gwiezdnych uciekinierów z planety Akiridion-5, którzy po zamachu stanu trafiają do miasteczka Arkadia. Dwoje następców tronu i ich wojowniczy opiekun przyjmują ludzkie postacie i próbują żyć jak zwykli mieszkańcy, co daje mnóstwo komicznych sytuacji, uzupełnionych akcją związaną z pościgiem wysłanników groźnego generała. To świetna rozrywka dla całej rodziny, choć jej proimigracyjna wymowa bywa nachalna.

Czytaj recenzję →

240👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Pewnego razu… w Hollywood

Tarantino nie kręci filmu o zbrodni sekty Mansona, lecz filmową fantazję o schyłku złotej ery Hollywood, zbudowaną z miłości do kina i dbałości o każdy detal epoki. W centrum stają Sharon Tate (Margot Robbie), gasnący aktor Rick Dalton (fenomenalny Leonardo DiCaprio) oraz jego przyjaciel i kaskader Cliff Booth (równie fenomenalny Brad Pitt) – ich role budują obraz Hollywood takiego, jakim chciałoby się je pamiętać. To najambitniejsze dzieło reżysera, w którym sielankowy nastrój w zaskakujący sposób zamienia się w koszmar.

Czytaj recenzję →

241👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Zakazane imperium: sezon 3

Trzeci sezon rozwija losy Nucky'ego Thompsona, króla gangsterskiego Atlantic City czasów prohibicji, w serialu porównywanym do najlepszych osiągnięć kina gangsterskiego. Ogromną siłą pozostają kreacje aktorskie – Steve Buscemi w roli życia i Kelly Macdonald, nadająca produkcji wielkoekranową jakość – oraz pieczołowicie odtworzony klimat epoki. Precyzyjny scenariusz pokazuje, jak pozornie drobne decyzje bohaterów, pozbawionych jednoznacznego podziału na dobrych i złych, prowadzą do nieoczekiwanych konsekwencji.

Czytaj recenzję →

242👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Jestem najlepsza. Ja, Tonya

Biografia Tonyi Harding łączy portret ubogiej Ameryki z bezlitosnym spojrzeniem na kulisy wyczynowego łyżwiarstwa figurowego. Bohaterka musi mierzyć się z przekonaniem, że jest zbyt biedna, nieokrzesana i atletyczna, by reprezentować kraj w elitarnej dyscyplinie, a mimo to wygrywa dzięki talentowi i ciężkiej pracy. Film wzbudza kontrowersje sposobem przedstawienia afery z atakiem na Nancy Kerrigan, a wybitne kreacje Margot Robbie i Allison Janney, nagrodzonej Oscarem, czynią go jedną z najlepszych produkcji 2017 roku.

Czytaj recenzję →

243👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Cudowny chłopak

Hollywoodzki film ku pokrzepieniu serc, który od początku do końca wywołuje szczery uśmiech. Auggie, chłopiec z rzadką chorobą genetyczną powodującą zniekształcenie twarzy, idzie po raz pierwszy do szkoły, a osobne wątki pokazują też perspektywę jego starszej siostry, poświęcającej się dla brata, oraz nowych przyjaciół. Ekranizacja bestsellerowej powieści R.J. Palacio przekonuje dzięki świetnej obsadzie z utalentowanymi dziecięcymi aktorami, dyskretnemu humorowi i wyczuciu reżysera, który potrafi pokazać szkolne traumy.

Czytaj recenzję →

244👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Mindhunter: sezon 2

Drugi sezon rozwija pracę pionierów FBI badających seryjnych morderców, którzy tropią dawną sprawę zabójcy BTK oraz sprawę mordercy czarnoskórych dzieci w Atlancie. To przede wszystkim psychologiczna opowieść o manipulacji i pysze, które pchają bohaterów ku zawodowym i osobistym kryzysom. Serial nie gloryfikuje seryjnych morderców, pokazując ich jako przerażających drapieżców, a wątki rasowe i polityczne wokół sprawy z Atlanty rozgrywa bez uproszczeń. To wnikliwe studium tego, jak ambicja i przekonanie o własnej wyjątkowości zaślepiają badaczy.

Czytaj recenzję →

245👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Kwartet

Emerytowani artyści mieszkający w luksusowym, wyidealizowanym domu opieki przygotowują doroczny koncert, z którego dochód ma wesprzeć funkcjonowanie placówki. Muzyka pełni tu rolę głównego motywu i metafory sztuki wykraczającej poza wiek, rasę czy płeć, a fabularny pretekst otwiera pole do gorzko-słodkich rozmów o przemijaniu, starzeniu się i walce o godność. Reżyserski debiut Dustina Hoffmana zachwyca perfekcyjnym aktorstwem, tworząc kameralny, ale pełen rozmachu muzycznego drobiazg.

Czytaj recenzję →

246👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Zakazane imperium: sezon 4

Czwarty sezon poszerza gangsterskie imperium Nucky'ego Thompsona o nowe interesy sięgające aż na Florydę oraz kolejne sojusze, a większe niż dotąd znaczenie zyskuje wątek Chalky'ego White'a, przywódcy czarnoskórego półświatka Atlantic City. Do fabuły powracają historyczne postacie gangsterów - Arnold Rothstein, Al Capone i Johnny Torrio - pojawia się też Meyer Lansky. Nie brakuje wątku Margaret Thompson, pracującej teraz w Nowym Jorku. Serial utrzymuje rangę jednej z najlepszych gangsterskich produkcji w historii telewizji.

Czytaj recenzję →

247👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Grand Budapest Hotel

Wes Anderson zachowuje w tym filmie własny, ekscentryczny styl, a przy tym potrafi bawić i wzruszać jak mało kto. Akcja toczy się w fikcyjnej środkowoeuropejskiej Zubrowce, inspirowanej niemiecką prozą i klimatem dawnej monarchii, będącej wyrazem tęsknoty za światem opartym na zasadach. Atutami są znakomita obsada, brawurowa scena ucieczki z więzienia oraz spisek hotelowego personelu, a przede wszystkim mistrzowska rola Ralpha Fiennesa jako Monsieur Gustave - jedna z najbardziej zapadających w pamięć kreacji ostatnich lat.

Czytaj recenzję →

248👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Ciche miejsce

Ziemię opanowały drapieżne, błyskawiczne istoty o wyjątkowo czułym słuchu, niemal niemożliwe do zabicia – ich pochodzenie i liczebność pozostają tajemnicą. Jedyną szansą na przetrwanie jest pomysłowość, cierpliwość i absolutna cisza, o co walczy rodzina w rolach Emily Blunt i Johna Krasinskiego, który film także wyreżyserował i napisał. Historia sprawnie czerpie z klasycznych motywów science fiction, budując napięcie od pierwszej do ostatniej minuty. To jedna z najmocniejszych i zaskakujących produkcji fantastycznych 2018 roku.

Czytaj recenzję →

249👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Uciekinier

Dwaj czternastoletni chłopcy znad Missisipi napotykają na niewielkiej wyspie ukrywającego się przed prawem Muda – graną z wyczuciem przez Matthew McConaugheya postać, związaną obsesyjnym uczuciem z bohaterką graną przez Reese Witherspoon. Inspirowana Markiem Twainem historia zachwyca słonecznymi obrazami amerykańskiego Południa i mądrze opowiada o dorastaniu, zaufaniu oraz powielaniu błędów rodziców. Wyróżnia się też znakomita gra najmłodszych aktorów obsady.

Czytaj recenzję →

250👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

House of Cards: sezon 4

Czwarty sezon „House of Cards” okazuje się najlepszą odsłoną serialu od czasu pierwszej serii. Skłóceni Frank i Claire prowadzą między sobą cichą wojnę, a im bliżej wyborów prezydenckich, tym częściej w politycznej grze pojawiają się brudne zagrania, w które wciągani są kolejni bohaterowie. Nieoczekiwany zamach na Franka ponownie zmienia układ sił między postaciami. Po słabszym sezonie trzecim serial wraca do świetnie napisanego scenariusza i znakomitego aktorstwa, a wątek inspirowany działaniami ISIS zaskakuje aktualnością.

Czytaj recenzję →

251👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Nigdy cię tu nie było

Mroczny kryminał Lynne Ramsay portretuje nękanego traumą weterana, który dzieli czas między opiekę nad starą matką a pracę płatnego zabójcy, aż kolejne zlecenie — odzyskanie porwanej przez gang pedofilów córki senatora — staje się dla niego krwawym punktem zwrotnym. Historia czerpie z ducha klasycznych filmów zemsty, a jej siłą jest intensywna, wypełniająca ekran kreacja Joaquina Phoenixa oraz nagrodzony w Cannes scenariusz. To ambitne przetworzenie gatunkowych klisz w imponującą całość.

Czytaj recenzję →

252👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Mad Max: Na drodze gniewu

Pościg przez pustynię, na który trzeba było czekać trzydzieści lat, okazuje się czystym kinem ruchu, barw i adrenaliny. Reżyser stawia na tradycyjne rzemiosło – kaskaderów i starannie wymyślone kadry zamiast efektów komputerowych – dzięki czemu główna sekwencja pościgu robi oszałamiające wrażenie i zapisuje się w historii kina. Posępny, pozbawiony ironii ton odróżnia produkcję od typowych hollywoodzkich blockbusterów, a bijąca z ekranu adrenalina najlepiej działa na bardzo dużym ekranie.

Czytaj recenzję →

253👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Przeklęty: Życie i śmierci Roberta Dursta: sezon 1

Po premierze filmu inspirowanego zniknięciem Kathie Durst do reżysera Andrew Jareckiego zgłosił się Robert Durst - sądzony za zabójstwo sąsiada i podejrzewany o śmierć przyjaciółki w Los Angeles - by opowiedzieć własną wersję wydarzeń. Sześcioodcinkowy dokument HBO zestawia jego zeznania z relacjami świadków, tropi nieścisłości, a szokujące zakończenie prowadzi do ponownego aresztowania Dursta i wznowienia śledztwa. Serial pyta o indolencję policji i rolę wpływowej rodziny, portretując inteligentnego psychopatę w wciągającej historii.

Czytaj recenzję →

254👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Big Bad Wolves

Nauczyciel podejrzewany o mord na dziewczynkach trafia w ręce zawieszonego za brutalność policjanta i ojca ostatniej ofiary, którzy chcą wymusić na nim prawdę. Precyzyjnie skonstruowana fabuła utrzymuje niepewność, czy podejrzany jest winny, a sojusz oprawców bywa równie kruchy. Doceniony przez Quentina Tarantino przewrotny scenariusz i czarny humor, niepozbawiony jednak dobrego smaku, budują trzymające w napięciu studium psychologicznego pojedynku. Film stawia też pytanie, czy wobec absolutnego zła prawo i instynkt w ogóle wystarczają.

Czytaj recenzję →

255👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

House of Cards: sezon 5

Piąty sezon zastaje Franka Underwooda w walce o prezydenturę, z Claire jako kandydatką na wiceprezydenta, a kampanię kształtuje wątek terroryzmu. Pojedynek z młodym senatorem Conwayem przybiera nieoczekiwany obrót, a wśród najbliższych sojuszników pary ktoś musi zapłacić za błędy, choć nikt nie zamierza odchodzić po cichu. W drugiej części sezonu pada kilka ofiar, Underwood błyska śmiałym planem, a widz odkrywa, że władza niekoniecznie mieści się w Białym Domu. To wciąż świetna, pełna świeżych pomysłów robota sztandarowego serialu Netflixa.

Czytaj recenzję →

256👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Uciekaj!

Reżyserski debiut Jordana Peele'a łączy społeczno-polityczną satyrę z psychologicznym thrillerem i horrorem, tworząc majstersztyk gatunku. Czarnoskóry fotograf jedzie z białą narzeczoną do domu jej rodziców i trafia do odizolowanej rezydencji, gdzie zamożni biali deklarują szacunek dla czarnych, choć nieliczni czarni mieszkańcy zachowują się jak niewolnicy lub zombie. Rozwiązywanie zagadki to odkrywanie metafory konfliktu rasowego - tego, co biali myślą o czarnych. To kapitalna, przerażająca zabawa rasowymi stereotypami i uprzedzeniami.

Czytaj recenzję →

257👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Bodyguard

David Budd, straumatyzowany weteran wojny w Afganistanie, zostaje ochroniarzem ambitnej minister spraw wewnętrznych Julii Montague, forsującej kontrowersyjną ustawę o inwigilacji, podczas gdy Londyn wstrząsany jest zamachami terrorystycznymi. Serial sprawnie łączy wątki polityczne, kryminalne i osobiste, budując napięcie trudne do oderwania od ekranu. Największym atutem jest znakomita kreacja Richarda Maddena, wsparta dobrą resztą obsady i wiarygodnym realizmem, dzięki czemu drobne nieprawdopodobieństwa fabuły tracą znaczenie.

Czytaj recenzję →

258👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Thor: Ragnarok

Thor trafia na planetę Sakaar i zostaje zmuszony do walki na arenie, podczas gdy w Asgardzie szaleje bezwzględna Hela. Film stawia na szaloną akcję i humor w duchu „Strażników Galaktyki”, a jego największą siłą są role aktorskie – Chris Hemsworth, Tom Hiddleston, Mark Ruffalo jako Hulk oraz charyzmatyczne kreacje Cate Blanchett i Jeffa Goldbluma. To widowisko, które sprawdza się równie dobrze jako pełnokrwista komedia, pełna zapadających w pamięć dialogów i odzywek.

Czytaj recenzję →

259👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

House of Cards: sezon 2

Drugi sezon wyprowadza intrygę wokół Franka Underwooda na poziom międzynarodowy, co dodaje historii rozmachu i emocji, wbrew głosom, że jest przekombinowany. Niezmiennie najmocniejszą stroną pozostaje aktorstwo – uwodzicielsko-drapieżny duet Kevina Spaceya i Robin Wright wciąż elektryzuje widza. Bohater traci tu pozycję niekwestionowanego rozgrywającego z pierwszej serii i musi walczyć z zagrożeniami, których nie przewidział, bo im wyżej po drabinie władzy, tym groźniejsi rywale. Całość zostawia niecierpliwe oczekiwanie na kontynuację.

Czytaj recenzję →

260👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Teoria wielkiego podrywu: sezon 8

Ósmy sezon przynosi ważną zmianę w życiu przyjaciół skupionych wokół Sheldona i Leonarda – Penny rezygnuje z marzeń o aktorstwie na rzecz poważnej pracy i z pobłażliwie traktowanej blondynki wyrasta na niezależną kobietę. Sheldon i Amy przechodzą trudny etap związku, bo otoczenie uważa, że ich relacja rozwija się zbyt wolno. Serial broni się dzięki naukowym żartom oraz udanym gościnnym występom Nathana Filliona i Stephena Hawkinga, a Billy Bob Thornton jako nadmiernie kochliwy lekarz jest wręcz kapitalny.

Czytaj recenzję →

261👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Ballada o Busterze Scruggsie

Antologia sześciu opowieści z Dzikiego Zachodu - o śpiewającym rewolwerowcu, pechowym rabusiu banków, wędrownym sprzedawcy rozrywki, upartym poszukiwaczu złota, osadnikach zmierzających do Oregonu i pasażerach tajemniczego dyliżansu - układa się w spójną przypowieść o ludzkim losie, raz krzepiącą, raz wstrząsającą. Reżyseria, gra aktorska i montaż są niemal perfekcyjne, a piękne pejzaże dorównują klasycznym westernom. Całość wyróżnia też rzadka u twórców doza współczucia wobec bohaterów.

Czytaj recenzję →

262👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Wikingowie: sezon 1

Serial produkcji History Channel, inspirowany sagą o Ragnarze Lodbroku – legendarnym wikińskim wojowniku, postrachu Brytanii i biczu bożym na Franków. Pierwszy sezon otwiera wynalezienie przez Ragnara sposobu żeglugi przez otwarty ocean ku nowym terytoriom do złupienia. Widz śledzi najazd na klasztor Lindisfarne i pierwsze starcia z królem Aellą z Northumbrii, a przede wszystkim krwawą, wewnętrzną walkę wikingów o tytuł jarla.

Czytaj recenzję →

263👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Gdzie jest Dory

Pozbawiona pamięci krótkotrwałej Dory wyrusza do Instytutu Oceanografii w Kalifornii, by odnaleźć rodziców, a w poszukiwaniach towarzyszą jej sprawdzony duet Marlin i Nemo oraz nowa, sympatyczna choć nieco zakręcona ośmiornica. Animacja prezentuje się kapitalnie, a proporcje między grozą a humorem są dobrze wyważone. Jedynym zgrzytem pozostają fragmenty przypominające nachalną reklamę wspomnianego instytutu, choć całość broni się jako najlepszy z filmowych prezentów.

Czytaj recenzję →

264👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Mary Poppins powraca

Sequel, remake i hołd dla klasyka z 1964 roku – powrót magicznej niani do rodziny Banksów odtwarza znane motywy, od wyprawy w rysunek na wazie po taneczną sekwencję z latarnikami. Meryl Streep jako szalona ciotka Topsy kradnie ekran, a piosenki Marca Shaimana, jak „Can You Imagine That?” czy „The Place Where Lost Things Go”, zapowiadają nominacje do Złotych Globów i Oscarów. Rob Marshall trafnie przywraca rodzinny wątek Banksów na należne mu miejsce, dając kolorową, miejscami wzruszającą zabawę na najwyższym disneyowskim poziomie.

Czytaj recenzję →

265👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Iniemamocni 2

Wielki medialny plan ma przywrócić sympatię do superbohaterów, więc to pani Iniemamocna trafia przed kamery, a pan Iniemamocny zostaje w domu z dziećmi - najstarszym z problemami sercowymi i najmłodszym dopiero odkrywającym supermoce. Najlepiej wypadają ciepłe, zabawne sceny domowe, w tym przezabawny casting na współpracowników pani Iniemamocnej, a film mądrze przestrzega przed manipulacjami, na jakie narażony jest współczesny świat. To kontynuacja równie ciepła i zabawna jak pierwsza część, co wśród sequeli rzadkie.

Czytaj recenzję →

266👍 OBEJRZYJ!

OBEJRZYJ!

Homeland: sezon 2

Drugi sezon w końcu odsłania, co spotkało Nicholasa Brody'ego w niewoli i jaki cel przyświeca jego powrotowi do USA, a całość zmierza do bardzo efektownego zwrotu akcji. To sezon kluczowy dla dalszych losów serialu - śledzimy rozpędzającą się karierę polityczną Brody'ego oraz pogrążającą się w kłopotach psychicznych Carrie Mathison, poznając też nowe ważne postacie. Choć brakuje świeżości debiutu, seria nadrabia to pogłębieniem relacji między bohaterami, między innymi Brody'ego z córką czy Carrie z Saulem Berensonem i Peterem Quinnem.

Czytaj recenzję →

267👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

Fabelmanowie

Półautobiograficzna opowieść Stevena Spielberga śledzi dorastanie Sammy’ego Fabelmana — od pierwszego seansu kinowego po amatorskie „superprodukcje” — oraz kryzys rodziny z nieszczęśliwą matką w centrum. Wątek rodzinny to najciekawsza część filmu, lecz jego główną słabością są banalne, narcystyczne rozterki artystyczne: obraz nie odkrywa żadnych sekretów sztuki, a rady o cenie tworzenia brzmią miałko. Historia cierpień uprzywilejowanego twórcy rozmija się z duchem współczesnej Ameryki, co potwierdziło najsłabsze otwarcie w karierze reżysera.

Czytaj recenzję →

268👎 SZKODA CZASU!

SZKODA CZASU!

1983: sezon 1

W alternatywnej Polsce, gdzie komunistyczny reżim przetrwał dzięki zamachom z 1983 roku, prawnik i milicjant prowadzą własne śledztwa, a liderka podziemia szykuje akcje zbrojne. Główne słabości to ślamazarne tempo, sztuczne emocje, banalne dialogi oraz piętrzące się absurdy historyczne, jak niewyjaśniony cud gospodarczy czy fałszywy podział na złą SB i dobrą milicję. Sugestywna wizualnie oprawa i charyzma części obsady nie równoważą fałszywego obrazu bloku sowieckiego ani antykatolickiej, antyamerykańskiej wizji Polski.

Czytaj recenzję →