Trzeci sezon współczesnego „Sherlocka” utrzymuje najwyższy poziom serialu BBC, łącząc szacunek dla prozy Arthura Conan Doyle’a z odważnym uwspółcześnieniem realiów. Scenariusze wzbogacają fabułę o komediowe interakcje i pogłębiają psychologię bohaterów, a intrygi zyskują rozmach przypominający historie o Bondzie. Finał dowodzi, że twórcom wciąż nie brakuje ambicji.
Przyjemność jest podwójna, bo jednocześnie na rynku pojawiają się zarówno trzeci sezon przygód XXI-wiecznego Holmesa (także na Blu-ray), jak i wydanie zbiorowe całego, jak dotąd, serialu (w grudniu 2015 r. wyemitowane zostaną nowe odcinki). Robota jest najwyższej jakości, więc nie waham się wystawić oceny najwyższej. Współczesny „Sherlock” wedle BBC to telewizyjna ekstraklasa i jednocześnie pokaz brytyjskiej potęgi. Aktorzy z Anglii stanowią dziś zwykle najciekawszą część obsady w produkcjach hollywoodzkich, ale pełnię możliwości ujawniają w propozycjach lokalnych. „Sherlock” Gatissa i Moffata to dzieło twórców piekielnie inteligentnych, nieobawiających się ryzyka i zarazem głęboko zakochanych w opowieściach Arthura Conan Doyle’a o genialnym detektywie. Zachowując urok i dużą część motywów z literackiego oryginału, potrafili jednocześnie przetransformować je w realia XXI stulecia. Nie ograniczyli się do tego: Cumberbatch to nie tylko dawny Sherlock, tyle że z komórką w dłoni. Nowe scenariusze wzbogaciły historię o interakcje komediowe, ale także pogłębiły psychologiczne portrety bohaterów. Trzeci, najnowszy i najbardziej zawadiacki sezon pokazuje także, jak świetnie Watson i Holmes sprawdzają się w intrygach przypominających bondowskie. A finał udowadnia, że nie jest to koniec ambicji odnowicieli Sherlocka.