Szyja zostaje zatrudniony jako sobowtór gwiazdora Mikiego Mazura, a jego żona i dawny kumpel ruszają mu na pomoc, uruchamiając komedię pomyłek. Piotr Gociek uznaje kontynuację za wtórną, nieśmieszną i nudną, krytykuje cukierkowe zdjęcia, żarty na poziomie drugorzędnej telewizyjnej biesiady kabaretowej oraz zakompleksiony obraz polskiego show-biznesu.
Ciąg dalszy idiotycznego pierwowzoru. Pracownik firmy zbierającej śmieci przy autostradzie, niejaki Szyja, zostaje zatrudniony do pracy w roli sobowtóra aktora i piosenkarza Mikiego Mazura. Sprawczyni tego zamieszania, agentka Mazura, jest podła i bez skrupułów, oczywiście w tzw. wielkim świecie (Warszawa!) to prostaczek Szyja okaże się uczciwy i sympatyczny. Kiedy z pomocą Szyi pospieszą jego żona i dawny kumpel, będziemy mieli komedię pomyłek, no bo wicie, rozumicie, ich jest dwóch. Charakterystyczny dla polskiej kinematografii przykład komedii wtórnej, nieśmiesznej i nudnej, za to cukierkowo sfilmowanej, z żartami na poziomie drugorzędnej biesiady kabaretowej z Polsatu. Okazja do płaczu nad zakompleksieniem ludzi z polskiego show-biznesu – ponieważ w prawdziwym świecie nie biegają za nimi seksowne nastolatki, muszą to sobie rekompensować takimi scenami w filmach typu „Wkręceni 2”.