Mroczny kryminał Lynne Ramsay portretuje nękanego traumą weterana, który dzieli czas między opiekę nad starą matką a pracę płatnego zabójcy, aż kolejne zlecenie — odzyskanie porwanej przez gang pedofilów córki senatora — staje się dla niego krwawym punktem zwrotnym. Historia czerpie z ducha klasycznych filmów zemsty, a jej siłą jest intensywna, wypełniająca ekran kreacja Joaquina Phoenixa oraz nagrodzony w Cannes scenariusz. To ambitne przetworzenie gatunkowych klisz w imponującą całość.
Mroczny kryminał Lynne Ramsay, najbardziej znanej z szokującego debiutu, którym był film „Nazwij to snem”, oraz z inteligentnego drażniącego „Musimy porozmawiać o Kevinie”. Nękany traumą weteran (Joaquin Phoenix) dzieli swe dni na opiekę nad starą matką i na żywot kilera do wynajęcia. Kolejne zlecenie (odzyskanie córki senatora porwanej przez gang pedofilów) stanie się dla niego krwawym punktem zwrotnym. Film wskrzeszający pesymistycznego ducha „Chinatown” czy nietuzinkowych filmów zemsty (jak „Angol” Soderbergha), wspiera się na dwóch filarach: intensywnej, przepełniającej ekran kreacji aktorskiej Phoenixa i sporej inwencji stylistycznej, bo to, jak opowiadana jest cała historia, stanowi prawdziwy majstersztyk. Dwie zasłużone nagrody na tegorocznym festiwalu w Cannes: za najlepszy scenariusz i za najlepszą rolę męską. Imponujący przykład wykorzystania klisz kina popularnego na potrzeby dużo ambitniejszej opowieści.