Miniserial na podstawie nagrodzonej Pulitzerem książki Elizabeth Strout opowiada o radościach i smutkach starzejącej się nauczycielki z małego miasteczka w Maine. Wyróżniają się rola Frances McDormand oraz spokojna, pozbawiona efekciarstwa forma, która traktuje widza poważnie i pozwala historii wybrzmieć jako pierwszorzędny dramat obyczajowy.
Ekranizacja nagrodzonej Pulitzerem książki Elizabeth Strout przyniosła telewizji HBO trzy nominacje do Złotego Globu i wiele innych wyróżnień – przede wszystkim dla fantastycznej w głównej roli Frances McDormand. Rzecz tym bardziej godna uwagi, że ta obyczajowa opowieść o radościach i smutkach starzejącej się nauczycielki z prowincjonalnego miasteczka w Maine to historia wręcz ostentacyjnie niekrzykliwa, daleka od efekciarstwa i traktująca widza absolutnie poważnie. Mamy za to dramat obyczajowy pierwszej klasy. Adaptacja „Olive Kitteridge” w kinie byłaby bardzo trudna, wyszedłby z tego dziwaczny skrót. Na klasyczny serial na pewno się nie nadaje. W formie miniserialu sprawdza się bardzo dobrze. Tym, czego wszyscy autorzy seriali mogą zazdrościć twórcom pracującym dla HBO, jest czas – czas na przygotowanie produkcji, czas na opowiedzenie historii. A czas, jak wiadomo, to pieniądz.