Kosmiczny recykling cudzych pomysłów na siłę doklejono do serii Cloverfield.
Nieodległa przyszłość, Ziemia cierpi z powodu braku energii. Nadzieją ludzkości jest kosmiczna stacja orbitalna, na której prowadzone są eksperymenty fizyczne, których celem jest znalezienie nowego źródła zasilania. Międzynarodowa załoga jest na skraju wyczerpania nerwowego, ale uwaga – gdy nadejdzie sukces, okaże się to początkiem jeszcze większych kłopotów, z pojawieniem się alternatywnego wszechświata włącznie. Film na siłę doklejony jest do nieformalnej serii („Projekt: Monster” i „Cloverfield Lane 10”), ale nie dorasta im do pięt. Po pierwsze, bo to recykling motywów znanych z innych filmów i seriali SF (od „Ukrytego horyzontu”, przez „Obcego”, do „Star Trek”). Po drugie, bo zagrany i opowiedziany jest z nonszalancją, która nie przystoi klasowym produkcjom. Nic dziwnego, że studio Paramount, które wyprodukowało to dziełko, zrezygnowało z wprowadzania go do kin i od razu sprzedało Netflixowi – podobno za 50 mln dol. © ℗ wyst. Gugu Mbatha-Raw, David Oyelowo, Daniel Brühl