Na dworze królowej Anny rozgrywa się kostiumowy dramat o władzy i namiętności, w którym dwie kobiety rywalizują o względy monarchini. Olivia Colman tworzy niezwykłą, wielowymiarową kreację cierpiącej, zakochanej i samolubnej władczyni, znakomicie wspieraną przez Emmę Stone i Rachel Weisz. To autorskie kino Yorgosa Lanthimosa – przejmujące, przenikliwe i dające do myślenia – które mimo niewielkiego budżetu wiarygodnie odtwarza osiemnastowieczną Anglię, bywa porównywane do „Barry’ego Lyndona” Kubricka.
Kreacja Olivii Colman w filmie „Faworyta” (zasłużony Oscar) jest niezwykła. Cierpiąca i krzywdząca, zakochana i zdradzana, samolubna, nieszczęśliwa – jej królowa Anna jest naraz tymi wszystkimi osobami, wnosząc na duży ekran portret na wskroś ludzki. Dzieło byłoby jednak niepełne, gdyby nie partnerujące jej Emma Stone i Rachel Weisz, konkurujące o względy brytyjskiej monarchini. Kostiumowy dramat władzy i namiętności to pierwszy film Yorgosa Lanthimosa, przy którym skorzystał z cudzego scenariusza, ale to wciąż jego autorskie kino: przejmujące, przenikliwe, dające do myślenia. Imponujące efektywnością, bo przy niewielkim budżecie udało się wiarygodnie namalować obraz XVIII-wiecznej Anglii. Film porównywany przez niektórych zachodnich krytyków do „Barry’ego Lyndona” Kubricka jest bez wątpienia jedną z najciekawszych propozycji kinowych ostatnich lat.