Remake thrillera Joela Schumachera z 1990 roku, chwalonego niegdyś za oryginalność i świetną obsadę, ześlizguje się w standardowy horror. Choć całość jest nowocześnie elegancka i gładka, historia niemal od początku nie angażuje. Grupa studentów wprowadzających się celowo w stan śmierci klinicznej, by sprawdzić, co jest po tamtej stronie, sprawia wrażenie rozwydrzonych dzieciaków, aktorzy wypadają płasko, a morał o wybaczeniu samemu sobie nie robi żadnego wrażenia.
Oryginalnym, inteligentnym thrillerem nazwał amerykański krytyk Roger Ebert film Joela Schumachera z 1990 r. Był tam też element fantastyki i przede wszystkim świetna obsada: Julia Roberts, Kevin Bacon, Oliver Platt, William Baldwin, Kiefer Sutherland. Ten ostatni powrócił (już w innej roli) w remake’u, który w odróżnieniu od oryginału ześlizguje się w standardowy horror. W dodatku aktorzy są gładcy i płascy jak własne makijaże. Wszystko jest tu nowocześnie eleganckie i gładkie, ale tkwi w tym jeden kłopot – właściwie niemal od samego początku jakoś niespecjalnie się całą historią przejmujemy. Grupka studentów wprowadzających się celowo w stan śmierci klinicznej, by sprawdzić, „co jest po tamtej stronie”, robi wrażenie rozwydrzonych dzieciaków, a morał całej opowieści (wybacz sobie sam) nie robi już żadnego wrażenia.