Norweskie krajobrazy i dobra obsada nie ratują niemrawej, poszatkowanej intrygi.
Nie do wiary: tak wiele jest dobrych rzeczy w tym filmie, a w jakże przeciętną całość się składają. Niezły jest pomysł, by w roli detektywa Harry’ego Hole’a (bohatera serii powieści Jo Nesbø) obsadzić Michaela Fassbendera. Kapitalne są cudownie filmowane norweskie krajobrazy, świetna jest muzyka, mamy też sporo ciekawych aktorów na drugim planie. Cała ta hollywoodzka wystawność nie przystaje do niespecjalnie zajmującej intrygi. Główny bohater jest zadziwiająco jednowymiarowy (a przecież Harry Hole był wielkim atutem powieści), akcja posuwa się niemrawo, a scenariusz (po wielu przeróbkach) nie sprzedaje intrygi w przykuwający uwagę sposób. Wiele scen nie klei się ze sobą, kilka wątków zostało rozpoczętych, lecz niezamkniętych. Mógł to być klasyk nordic noir w klimacie prozy Thomasa Harrisa, wyszło rozczarowanie. Jest atmosfera, nie ma filmu. Będzie kontynuacja?