Odświeżona kolekcja siedmiu filmów ukazuje ponadczasowy geniusz Kubricka, szczególnie w przenikliwej analizie jednostki wobec społeczeństwa i władzy.
Klasyka powraca, czyli do sprzedaży w odświeżonej wersji trafił zestaw filmów geniusza kina Stanleya Kubricka – od „Lolity” (1962) do „Oczu szeroko zamkniętych” (1999). Te tworzące klamrę czasową obrazy to zresztą w zestawie propozycje najsłabsze, bo jego siłą jest pięć pozostałych arcydzieł: „Odyseja kosmiczna 2001”, „Mechaniczna pomarańcza”, „Lśnienie”, „Barry Lyndon” i „Full Metal Jacket”. Mój prywatny faworyt to „Barry Lyndon”, film mądry, perfekcyjnie zrealizowany i po prostu… piękny (bardzo rzadko używam tego słowa w stosunku do produkcji z celuloidu). Kulisy powstawania tego mistrzowskiego fresku oraz innych filmów Kubricka odkrywa w uzupełniającym kolekcję filmie dokumentalnym („Życie w obrazach”) jego wieloletni współpracownik Jan Harlan. Dorobek Kubricka przetrwał próbę czasu nie tylko dlatego, że reżyser był jednym z nielicznych artystów kina, ale także dlatego, że analizując relację „jednostka a społeczeństwo” oraz „jednostka a władza”, był proroczy i przenikliwy. Dlatego „Mechaniczna pomarańcza” pozostaje jednym z najbardziej niepokojących filmów, jakie nakręcono.